Auteursarchief: Krina

Meisje voor een boerderij | Co Breman | 1915

In de volgende zaal het thema: “Vibrerend licht” kom je het schilderijtje van Co Breman tegen. Co Breman was een Nederlands kunstschilder. Hij wordt gerekend tot de Larense School en werkte vooral in de stijl van het pointillisme( schilderen d.m.v. puntjes zetten) en het luminisme. Het luminisme is een stroming in de schilderkunst, vooral in België, die ontstaan is vanaf 1904 vanuit het postimpressionisme, waarin ook elementen van het realisme en het impressionisme aan bod kwamen.
Via Amsterdam, trok Breman in 1897 naar Het Gooi, aangetrokken door de enthousiaste verhalen van schilders vrienden die daar werkten.
Vanaf zijn verblijf in Het Gooi zou Breman zich steeds meer op de vrije schilderkunst toeleggen. Zijn werk viel op door de heldere kleuren en de zonnige effecten, met veel aandacht voor de compositie. Hij schilderde vooral landschappen, boerderijen, kleurrijke interieurs en figuren. Hij werkte als een van de eerste schilders in Nederland in de pointillistische techniek.

Moeder en kind | Evert Pieters | 1856-1932

De laatste dag voor de tweede sluiting van de musea i.v.m. corona bezocht ik nog snel, nu het nog kon, de tentoonstelling “Schilders van het licht Monet tot Sluijters” in Het Singer Laren. Het is een expositie met schilderijen uit de verzameling van het museum zelf, aangevuld met een aantal bijzondere bruiklenen. De naam van de tentoonstelling zegt het al: een presentatie van hoe kunstenaars rond 1900 licht weergeven. Dit wordt verteld aan de hand van diverse thema’s. Het eerste thema: Impressies van het licht” laat zien hoe de schilders van de Haagse school voor het eerst buiten gaan werken en zo hun impressie van het licht vastleggen. Niet buiten , maar wel met een duidelijk lichtinval is dit prachtige schilderijtje van Evert Pieters.

Servitude Series | Usha Seejarim |

Ook de “Servitude Series” , waarvan hier één werk te zien, vind ik leuk. “De werken zijn gemaakt van metalen dienbladen, die in welgestelde gezinnen worden gebruikt voor het serveren van desserts en andere gerechten. Ze verwijzen naar een klassenstructuur waarin hulp impliciet het in dienst zijn van anderen betekent. In het midden van deze dienbladen is met de hand een inkeping gekerfd die daarna is verbogen. Hierdoor zijn onregelmatige lijnen ontstaan die bijna doen denken aan geweldpleging. De inkeping verwijst ook naar een vagina, als de belichaming van dienstbaarheid. Deze werken bevinden zich in een oncomfortabele rust en destabiliseren ieder idee over gemakkelijke consumptie”. Zelf heb ik ook nog een paar van dit soort schalen en dienbladen en ja…vanaf nu wordt het toch lastig om er zonder onsmakelijke bijgedachten een lekkere salade op te serveren….

Installatie van stro en bezems | Usha Sajeerim |

Een andere expositie in het Witte de With Centre for Contemporary Art is die van Usha Seejarim, een Zuid-Afrikaanse kunstenaar die woont en werkt in Johannesburg. Zij richt haar aandacht op de ongelijke distributie van arbeid, waarbij vrouwen worden gezien als bruikbare en beheersbare ondergeschikten. Ze giet banale materialen  in nieuwe vormen en stelt daarmee de vooroordelen van onze patriarchale maatschappij aan de orde. Dit is, moet ik er eerlijkheidshalve bij vermelden, de zeer korte versie van de begeleidende tekst. Soms kan ik gewoon niet zoveel met de onderbouwende visie van kunstenaars en vind ik het gewoon leuk werk…Zoals deze ” Installatie met clusters van stro en bezems”, je ruikt het stro en het hout en je ziet prachtige vormen. Volgens de tekst “lijken ze op nesten en functioneren als schuilplaats voor de kleintjes tegen gevaren in de directe omgeving terwijl ze een veilige studieruimte voor het aanleren van gedragspatronen bieden”. Ik geloof het wel en vind het gewoon mooi.

Alberto Santos Dumont | Christian Vinck

In Rotterdam bezocht ik ook het Witte de With Center for Contemporary Art, dat per 27 januari 2021 Kunstinstituut Melly zal gaan heten. Ook hier was ik nog nooit geweest en was verrast over de leuke tentoonstellingen. Nieuw werk van Christian Vinck. Voor deze tentoonstelling vormde de persoonlijke ervaring van Vinck met migratie, hij werd geboren in Venezuela en woont en werkt tegenwoordig in Madrid, de inspiratie voor een centraal thema: vlucht. De tentoonstelling bestaat uit meer dan 200 schilderijen die hij in de afgelopen vijf jaar heeft geschilderd. Samen zijn ze Album#8, Alt, een verzameling die bestaat uit vier series. Voor één van de series heeft hij een officieuze geschiedenis van de luchtvaart in Latijns-Amerika in kaart gebracht en geïllustreerd. Echt heel mooi; elk schilderijtje wordt in een boekje begeleid door het verhaal achter dit geschilderde vliegtuig.