Categorie archief: 18de en 19de eeuw

Badkoets op het strand | James Ensor | 1876

Dit prachtige schilderijtje maakte Ensor toen hij pas 17 jaar oud was. Men beweert soms dat het symbool staat voor zijn eenzaamheid. Men vond hem een rare, mensenschuwe snuiter. In 1883 werd hij lid van de kunstenaarsclub Les XX. Deze club groeide uit tot een merkwaardige groep vernieuwers in de Belgische kunstwereld. Elke schilder met een beetje naam of op weg naar bekendheid, zou op de salons van Les XX exposeren. Uiteindelijk werd zijn aparte visie meer en meer aanvaard door de kunstkenners. In 1893 kocht het Brussels Prentenkabinet een groot aantal van zijn gravures. Nu kom je zijn werk over de hele wereld tegen. De tentoonstelling in Mu.Zee is nog tot 16.06.2019, dus nog alle tijd om eens af te reizen naar Oostende! Voor meer info: www.muzee.be

Maskertoneel | James Ensor | 1889

De ouders van Ensor hadden een masker en schelpenwinkel in Oostende; waar nu het Ensorhuis in is gevestigd. Daarom zie je op zijn schilderijen vaak maskers afgebeeld. Hij tekende als kind al en begon te schilderen vanuit zijn zolderkamer met zicht op zee. Hij studeerde 3 jaar in Brussel aan de kunstacademie; de langste tijd dat hij Oostende verliet. Hij was een individualist met veel fantasie, wat je in zijn werk terug zag. Zijn werk werd lange tijd afgewezen door het establishment en dat frustreerde hem enorm. Ook dat zie je in zijn schilderijen vaak terug. Als je ooit in Oostende bent moet je echt even het Ensorhuis bezoeken. Het kost je een paar euro en je komt even helemaal in zijn tijd terug. Leuk!

De rog | James Ensor | 1880

Elk jaar gaan wij een paar dagen in de zomer naar Oostende, de stad van James Ensor. James Ensor is geboren en getogen in Oostende en je vindt er nog veel sporen van hem. Zo is er in zijn huis een museum gevestigd, wat erg leuk is om te bezoeken. En ook het lokale museum, Mu. Zee, heeft een aardige collectie van hem. Dit jaar is er een tentoonstelling van eigen werk en de verzameling van het werk van Ensor uit het KMSKA (Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen). Een mooie tentoonstelling, zeker de moeite waard! Ensor nam vaak de zee en zijn bewoners als onderwerp, wat natuurlijk logisch is als je uit Oostende,”stad aan zee”, komt.

De tuin van de dood | Hugo Simberg | 1896

Zoals veel van de schilderijen van Simberg, toont dit werk een sombere scène van buitenaardse wezens. De centrale figuren doen denken aan de klassieke in het zwart geklede Magere Hein.De tuin van de dood is een van de weinige schilderijen waarvan Simberg de symboliek uitlegde; meestal gaf hij er de voorkeur aan om kijkers tot hun eigen conclusies te laten komen. In een aantekening bij één schets beschreef hij de tuin als “de plaats waar de doden eindigen voordat ze naar de hemel gaan”.  Het schilderij was een favoriet onderwerp van Simberg en hij maakte verschillende versies met verschillende technieken, waaronder een grotere fresco-versie van het schilderij in de kathedraal van Tampere.

De gewonde engel | Hugo Simberg | 1903

Simberg schilderde vaak macabere en bovennatuurlijke taferelen met een sterk symbolische lading. Hij gaf echter nooit een verklaring over de betekenis van zijn werken. Als hem daar ooit naar werd gevraagd gaf hij simpelweg aan dat iedereen er zelf maar in moest zien wat men erin wilde zien. Daarbij hoopte hij, naar eigen zeggen, dat zijn schilderijen mensen in hun diepste gevoelens zouden raken: “dat ze hen lieten huilen in het hart van hun hart”. Simberg was erg ziek geweest voor hij dit schilderij maakte en kunstcritici beweren dat dit schilderij hier over gaat; de gewonde engel staat voor zijn ziek zijn en lijden en de sneeuwklokjes staan symbool voor wedergeboorte, gezondheid en opnieuw ontluikende schoonheid.