Categorie archief: 18de en 19de eeuw

Vogelkers | Isaac Levitan | 1881

Zijn eerste tentoonstelling was in 1877 en werd positief ontvangen door de pers. In mei 1879 werd de familie Levitan door nieuwe beperkende wetgeving omtrent de permanente verblijfplaats van Joden gedwongen te verhuizen. Onder druk van de bewonderaars van Levitans werk mocht hij echter in de herfst al terugkeren naar Moskou.In de tentoonstelling van de Zwervers in 1884 waren ook enkele werken van Levitan. In 1891 werd hij als lid toegelaten tot de Zwervers. Als landschapsschilder pur sang schilderde Levitan nauwelijks stadsgezichten. Op het toppunt van zijn roem werd Levitan in 1897 lid van de Keizerlijke Academie der Schone Kunsten en in 1898 werd hij benoemd tot directeur van zijn oude school. In 1897 werd bij Levitan een ernstige hartkwaal ontdekt. Hij bracht het laatste jaar van zijn leven (1900) door in Goerzoef, in het zomerverblijf van Tsjechov op de Krim.

Zonnige dag | Isaac Levitan | 1876

Levitan werd in 1860 geboren in het kleine stadje Kibarti in Litouwen in een arme joodse familie. Zijn vader was leraar Frans en Duits en later vertaler voor een Frans bouwbedrijf. In 1870 verhuisde het gezin Levitan naar Moskou. In september 1873 werd Levitan aangenomen aan de Moskouse School voor Schilderkunst, Beeldhouwkunst en Architectuur. Toen in 1875 zijn moeder overleed en zijn vader zodanig ziek werd dat hij zijn kinderen niet meer kon onderhouden, kreeg Levitan een beurs van de school om hem de kans te geven op school te blijven. Tijdens zijn studie raakte Levitan bevriend met de schilder Nikolaj Tsjechov, en via deze met diens broer, de beroemde schrijver Anton Tsjechov. Levitan was vaak te gast bij Tsjechov, en mogelijk was hij verliefd op Tsjechovs zuster, Maria Pavlovna Tsjechova.

Boven de eeuwige rust | Isaac Levitan | 1894

Isaac Iljitsj Levitan ( 1860 Moskou-1900) was een Russisch landschapsschilder, die tot de stroming van de Zwervers (Peredvizjniki) behoorde. Al eerder schreef ik over “Peredvizjniki” , vanwege een prachtige tentoonstelling die ik bezocht in het Drents Museum in Assen in 2017. Deze tentoonstelling ging over de “zwervers”, een groep van Russische kunstschilders aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw. Later was de officiële benaming van Peredvizjniki: “Maatschappij voor reizende kunstexposities”. Hun kunst wordt tot het Realisme gerekend. Als Nederlandse vertaling wordt “De Trekkers” gebruikt en op andere plaatsen “De Zwervers”. In 1891 werd Levitan als lid toegelaten tot de Zwervers.

Gezicht bij Geestbrug | Jan Hendrik Weissenbruch | 1868

“Licht en lucht, dat is kunst! Ik kan in m’n schilderijen, vooral in de luchten nooit genoeg licht brengen. Soms lukt het, soms niet.” Hier is het wel gelukt zou ik zeggen, wat een prachtige lucht! Weissenbruch schilderde niet zomaar een Hollands polderlandschap met een molen en wat bootjes; hij schilderde de Trekvliet bij Den Haag. Hoewel het lijkt alsof hij het spontaan op doek bracht, maakte hij dit schilderij in zijn atelier. Daar probeerde hij aan de hand van schetsen die hij wel ter plekke had gemaakt, de sfeer van een zonnige, winderige zomerdag vast te leggen.

Stalinterieur | Jan Hendrik Weissenbruch | 1895

Jan Hendrik Weissenbruch (1824-1903) was een Nederlandse kunstschilder. Hij wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste schilders uit de Haagse School. Ongeveer tussen 1870 en 1900 gaven twee generaties kunstenaars van de zogenaamde Haagse School in ons land artistiek de toon aan. Hun thema’s waren: landschappen, vee, interieur en dan vooral uit de arbeidersklasse. Dat is ook meteen het verschil met hun tijdgenoten, de kleurige impressionisten. Zij verbeelden vooral het mondaine stadsleven in Parijs en de Haagse School hield zich vooral bezig met arbeiders en vissers. Ook hun kleurgebruik was minder uitbundig. Wel werkten zij meestal ook in de buitenlucht.