Categorie archief: 18de en 19de eeuw

Lentebelofte | Lourens Alma Tadema | 1890


Alma-Tadema werd in 1836 geboren in het Friese dorp Dronryp, maar bij zijn dood was hij één van de rijkste en beroemdste kunstenaars ter wereld. Na zijn studie in Antwerpen vestigde hij zich in 1870 in Londen. In Engeland werd Alma-Tadema zeer succesvol; zijn romantische schilderijen met afbeeldingen uit lang vervlogen tijden sloegen goed aan in het Victoriaanse Engeland, maar ook in Amerika. Door zijn grote archeologische en architectonische kennis en zijn prachtige techniek bracht hij de tijden van het oude Rome en Egypte terug. In 1899 werd hij geridderd tot Sir Lawrence en na zijn dood bijgezet in St. Paul’s Cathedral. Zijn reputatie was toen al tanende, want de smaak van de kunstliefhebbers veranderde snel. Zijn werk werd plotseling gezien als het dieptepunt van Victoriaans slechte smaak.

Lente in Italië | Isaac Levitan | 1890

In Italië hoop ik dat het ook snel lente wordt in de breedste zin van het woord; mooi weer erin, corona eruit! Levitan was een Russisch landschapsschilder die tot de stroming van de zwervers (Perdviznjiki) behoorde. In september 1873 werd Levitan aangenomen aan de Moskouse School voor Schilderkunst, Beeldhouwkunst en Architectuur. Zijn eerste tentoonstelling was in 1877 en werd positief ontvangen door de pers. In de tentoonstelling van de Zwervers in 1884 waren ook enkele werken van Levitan. In 1891 werd hij als lid toegelaten tot de Zwervers. Als landschapsschilder pur sang schilderde Levitan nauwelijks stadsgezichten. Op het toppunt van zijn roem werd Levitan in 1897 lid van de Keizerlijke Academie der Schone Kunsten en in 1898 werd hij benoemd tot directeur van zijn oude school.

Park in Asnieres in de lente | Vincent van Gogh | 1887

Aan het eind van deze week begint de lente en ik kan niet wachten…Waarschijnlijk ben ik niet de enige na al die treurige regen en al die andere treurigheid in de wereld; een stom klein virus wat de hele wereld lam legt! Ongelooflijk; we kunnen naar de maan en terug, maar een virus bedwingen lukt ons niet….Daarom deze week mooie, heerlijke, vrolijke lenteplaatjes zodat we niet vergeten: de lente komt er aan!!! En dit gaat ook weer voorbij! Dit prachtige schilderij van Vincent van Gogh straalt het helemaal uit; warmte, licht, heerlijke geuren en prachtige kleuren, geniet er van!

Innocentia | Lovis Corinth | 1890

Nog zo’n prachtig schilderij van Corinth, een vroeg werk. Er is een duidelijke ontwikkeling te zien in zijn werk; wat eerst impressionistisch was, zoals dit werk. Later na zijn beroerte in 1911, waarna zijn rechterhand verlamd was en hij opnieuw leerde schilderen met zijn linkerhand, wat ongelooflijk moeilijk is, werd zijn penseelvoering wat grover en directer. Zijn werk werd ook somberder en meer expressionistisch. Knap dat hij bleef schilderen en hij volgde zelfs Max Liebermann op als voorzitter van de Berlijnse sezession(een benaming voor verschillende kunstbewegingen die aan het eind van de 19e eeuw ontstonden). In 1925 maakte Corinth een reis naar Nederland om de werken van zijn favoriete Hollandse Meesters(Frans Hals en Rembrandt van Rijn) te bekijken. Hij kreeg longontsteking en stierf op 17 juli 1925 in Zandvoort. Corinth werd in Berlijn begraven.

De ijsvogels | Emile Claus | 1891

Dit schilderij heb ik al eens geplaatst in een eerder bericht van 2015 (lang geleden dus ik vond dat het wel mocht..). Ik vind het zo’n leuk schilderij dat ik het nog eens herhaal. Claus was een Vlaams kunstschilder. Hij was de belangrijkste vertegenwoordiger van het impressionisme in België. Tussen 1869 en 1874 studeerde hij aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. In 1882 oogstte hij zijn eerste succes met het doek Hanengevecht in Vlaanderen, dat op het Parijse Salon wordt tentoongesteld. Onder invloed van de Franse impressionisten zoals Claude Monet, waarvan hij de werken tijdens zijn reizen naar Parijs in de periode rond 1890 leerde kennen, veranderde Claus zijn stijl, weg van het naturalistische realisme, naar een eigen impressionistische stijl.