Categorie archief: 18de en 19de eeuw

Ontwaken | Anders Zorn | 1892

Prachtig dit! Zorn en zijn vrouw Emma vestigden zich uiteindelijk in Mora, midden Zweden. Ze leidden daar een welgesteld leven; Zorn was inmiddels de meest beroemde en meest gelauwerde schilder van Zweden en de rijkste. Met zijn geld financierde hij er een openluchtmuseum, wat er nog steeds is. In zijn latere jaren bracht hij meer tijd door in het binnenland van Zweden en legde hij zich toe op landschappen en genrestukken. Na zijn dood zorgde zijn vrouw er voor dat zijn werk gepresenteerd  werd in een museum aan hem gewijd (waar je dit werk van hem kunt zien) en ook hun huis is tegenwoordig een museum. Dus ben je eens in de buurt dan zou ik naar Mora gaan!

Ons dagelijks brood | Anders Zorn | 1886

Naast zijn portretkunst is Zorn vooral ook bekend om zijn weergaven van het vrouwelijk naakt en om zijn levendige afbeeldingen van het water. Ook schilderde hij voorstellingen uit het dagelijks leven en landschappen, zowel in olie als in waterverf. Zorn werkte overwegend in een realistische stijl, met name in zijn portretten, maar hij maakte ook veel werken waarin sterke invloeden vanuit het impressionisme herkenbaar zijn. Hij gebruikte meestal echter een beperkt palet met gebroken wit, okergeel, vermiljoenrood en ivoorzwart, ook wel het “Zorn-palet” genoemd, op basis waarvan hij al zijn kleuren mengde.

In het bos | Anders Zorn | 1893

Anders Leonard Zorn (Mora, 18 februari, 1860 – aldaar, 22 augustus, 1920) was een Zweedse schilder, etser en beeldhouwer. Hij werkte in een realistische stijl, vaak met sterke invloeden vanuit het impressionisme. Zorn was de zoon van een brouwer van Duitse herkomst. Hij studeerde aan de Koninklijke kunsthogeschool te Stockholm. Na zijn studie maakte hij vele reizen door Europa. Zorn was in eigen land een veelgevraagd portrettist en maakte onder andere portretten van koning Oscar II van Zweden, van koningin Sophia en van hun kinderen. Na 1893 maakte hij ook veel portretten in opdracht van vermogende en vooraanstaande Amerikanen, waaronder de presidenten Grover Cleveland en William Howard Taft.

Kanaal in Vlaanderen | Theo van Rysselberghe | 1894

Op de tentoonstelling van de XX in 1887, hangt ook werk van de Franse schilder Seurat. Zijn werk bestaat uit allemaal kleine stipjes; van dichtbij is elk puntje goed te zien, maar van een afstand mengen deze stipjes zich. Men noemt dit pointillisme of neo-impressionisme. Sinds van Rysselberghe deze techniek ontdekte in het werk van Seurat, laat het hem niet meer los en begint ook zo te schilderen. Later gaat hij er zich van los maken en zijn penseelstreken worden breder. Hij houdt enorm van reizen en reist dan ook regelmatig naar Marokko, Spanje, Italië, maar gelukkig heeft hij ook regelmatig het Vlaamse landschap vereeuwigd, zoals op dit beeldschone schilderij!

Madame Theo van Rysselberghe en haar dochter | Theo van Rysselberghe | 1899

Theo van Rysselberghe was een Belgische neo-impressionistische kunstschilder, graficus en ontwerper, die op het einde van de 19de eeuw een sleutelrol speelde binnen de Europese kunstwereld. Zo was hij onder meer een van de oprichters van de Avant-Garde groep Les XX, Les Vingt in 1883. Les Vingt is een groep kunstenaars die zich samen sterk willen maken om de kunst te veranderen. Ze zijn met 20, vandaar de naam Les XX (De Twintig). Ze beslissen om hun werk samen ten toon te stellen en vragen ook 20 buitenlandse kunstenaars om hun nieuwigheden te tonen. De weg ligt open naar een “nieuwe kunst” (art nouveau). Hier schilderde hij zijn vrouw met hun enige dochter Elisabeth.