Categorie archief: 20ste eeuw

Vazen whitewash | Ai Wei Wei | 1995-2000

De titel van dit werk kun je zowel letterlijk, een witte laag ergens over aanbrengen, als figuurlijk zien. Figuurlijk kun je het zien als verdoezelen; een manier om feiten of fouten achter te houden. Of het uitwissen van de geschiedenis, de symboliek van de kunst. Het werk van Ai Wei Wei is niet altijd even mooi, maar heeft altijd een diepere betekenis. Hij laat je nadenken. In februari zag ik de documentaire “A human flow” van Ai Wei Wei in het filmhuis. Een documentaire waarin Ai Wei Wei vluchtelingen over de hele wereld volgt in hun reis naar een beter leven, een veilig leven… Een heel confronterend en verschrikkelijk beeld krijg je van de wereldwijde vluchtelingenstroom. Zeker geen ontspannend filmpje, maar eentje die nog lang blijft hangen….

Neus | Alberto Giacometti | 1947

Dit bijzondere beeld van Giacometti zag ik in Keulen in Museum Ludwig. Het verbeeldt Pinokkio met zijn lange neus! De lange neus komt zelfs voorbij de kooi waarin het hoofd hangt. Je zou het kunnen zien als uitbreken uit de metalen kooi (allegorisch) of “het sprookje met de werkelijkheid verbinden”….Alberto Giacometti was een Zwitserse beeldhouwer die leefde van 1901 tot 1966. Hij werkte vooral in Parijs en had veel contact met dichters zoals Sartre. Hij was met hem bevriend en je ziet in hun beider werk de visie van het “existentialisme” terug: “Het belang van de individu in de confrontatie met de vervreemding van het bestaan”. Niet echt lichtzinnig dus…

Lopende man | Alberto Giacometti | 1960

Dit is een typische “Giacometti”, een uitgeteerde, indrukwekkende figuur. Met zijn onnatuurlijke, lange vorm moet het beeld de eenzaamheid  en het absolute isolement van onze medemens uitbeelden. Het onderstreept ook het breekbare en korstondige karakter van het menselijk bestaan. Giacometti werkte niet zoals andere beeldhouwers, die uit een grote massa materiaal de vorm bikken en beitelen. Hij begon met een metalen skelet en bracht daarop klei aan tot een vorm, die hij vervolgens goot. Door zijn zonderlinge stijl vond hij geen aansluiting bij de naoorlogse schilder- en beeldhouwstijlen. Zijn schilderijen en tekeningen weerspiegelen dezelfde rusteloze, nerveuze kwaliteit als zijn beelden.

Piazza | Alberto Giacometti | 1947

Voor mijn stukjes gebruik ik vaak foto’s van het internet, maar die zijn niet altijd voorradig; vooral niet als de kunstenaar niet zo bekend is of, zoals in dit geval, de kunstenaar nog niet zo heel lang dood is. Dan leg ik zelf een verzameling aan op mijn tochten langs musea. Deze foto van werk van Giacometti maakte ik in het Peggy Guggenheimmuseum in Venetië! Het stelt een stadsplein voor waar vreemdelingen in verschillende richtingen, zonder interactie langs elkaar heen lopen.

La Pisana | Arturo Martini | 1928

Natuurlijk bezocht ik ook Ca ‘Pesara in Venetië. Rond 1600 kocht de familie Pesaro drie naast elkaar gelegen paleizen in Venetië, die ze in 1628 lieten slopen om op die plaats één nieuw paleis te bouwen. In de 19de eeuw veranderde het paleis, na het uitsterven van de familie Pesaro, een aantal keer van eigenaar tot het ten slotte in bezit van de adellijke familie La Masa uit Verona kwam. In 1889 liet Felicità Bevilacqua La Masa het palazzo na aan de stad Venetië, met de bedoeling het te bestemmen voor moderne kunst. In 1902 richtte de stad er een museum voor moderne kunst op. Na de Eerste Wereldoorlog werd er ook een museum voor Oosterse kunst in ondergebracht. Ik heb er genoten!!