Categorie archief: Hedendaagse kunst

Side by Side | Frits van Dongen | 2004-2007

Aan hetzelfde Weerwater staan deze twee grote woontorens “Side by Side” van Frist van Dongen van De Architecten Cie uit Amsterdam. De twee grote woontorens zijn 70 meter hoog en bevatten 22 verdiepingen met 144 appartementen. Mooi  uitzicht over het water en de inwoners hebben toegang tot additionele faciliteiten zoals een sauna en een fitnesscentrum met ook een spectaculair uitzicht over het Weerwater. Het verhaal gaat dat het schaalmodel van Sise by Side per ongeluk is omgestoten waardoor de torens in een hoek van 90 graden kantelden. De architect vond het voorval geestig en besloot het vervolgens zo te laten. Genoeg te beleven aan moderne architectuur dus in Almere en dan heb ik nog niet eens de architectuurfietstocht in het buitengebied van bijna 35 kilometer gedaan. Die houden we nog tegoed! Beide routes zijn te koop bij het VVV van Almere.

The Wave | René van Zuuk | 2002-2004

Hierboven zie je The Wave (2003-2004) van René van Zuuk Architecten B.V. Almere. Echt een heel bijzonder gebouw met inderdaad een soort golf in de gevel. Dit opvallende gebouw aan de waterkant, uitzicht op het Weerwater, is een wooncomplex. Er zijn 42 ruime appartementen met vier verschillende indelingen. De appartementen strekken zich uit over zes niveaus en lijken uit de gevel te schuiven als luciferdoosjes. René van Zuuk is een architect uit Almere en je komt nog meer werk van hem tegen onderweg. Het nieuwere centrum is gerealiseerd tussen 1994 en 2010. Het Nederlandse architectenbureau OMA won een ontwerpwedstrijd voor het implementeren van een stedelijk centrum van 800×800 meter binnen het bestaande stadscentrum, met voorzieningen voor 180.000 inwoners. inmiddels zijn dat er 210.000. Kantoren, woningen, hotspots en sport zijn allemaal meegenomen in het ontwerp.

Carlton Toren | Diederik Dam | 2010

Vanwege de voortdurende pandemieproblemen zijn de musea nog steeds gesloten en bied ik jullie nog maar eens een volledig coronaproof kunstuitje aan. Een architectuurwandeling in Almere. Zelf ben ik al heel lang van plan om dit eens in Rotterdam te doen, maar Almere heeft ook heel wat te bieden. Omdat ik daar een tijdje geleden toevallig was, heb ik me daar zeker met deze wandeling vermaakt. Als je door het centrum van Almere loopt wordt je verrast door de hedendaagse architectuur. Almere is derde op de lijst van architectonische plaatsen in Nederland en voert zelfs de lijst aan van “European New Towns”. De Carlton Toren van Diederik Dam van Dam & Partners uit Amsterdam. Met 132 meter hoog is het Carlton, ook wel bekend als het WTC Carlton Almere, het hoogste gebouw van Almere. Een bijzonder opvallend kantoren gebouw en door de felrode gekleurde aluminium latten een duidelijk oriëntatiepunt in de stad.

Exposure | Antony Gormley | 2010

Dit is wel het bekendste werk uit de hele tour, denk ik en ja ook heel indrukwekkend. De hurkende of ook wel “poepende man” genoemd is 26 meter hoog en bestaat uit 1800 unieke staalprofielen. Hij weegt 60.000 kilo en is destijds met zeven vrachtwagens vanuit Groot-Brittannië naar Nederland getransporteerd. Tussen idee en realisatie zaten acht jaar en het geheel kostte anderhalf miljoen euro, grotendeels betaald door het bedrijfsleven en de provincie Flevoland.  Gormley raakte gefascineerd door de maakbaarheid van de polder en liet zich voor dit gigantische werk inspireren door het nieuwe landschap van Flevoland. De Landartroute bestaat uit negen kunstwerken verspreidt door de Flevo- en Noordoostpolder en je rijdt dan 120 km. Wij reden wel 300 km; soms is het echt wel een puzzeltocht om alles te vinden (wat ook niet gelukt is). Leuk dat je wel dit hele, wijdse gebied doorkruist dus veel van de omgeving ook ziet. Zeker de moeite waard! Meer info: www.landartflevoland.nl

Riff, PD#18245 | Bob Gramsma | 2018

Een bijzonder indrukwekkend bouwwerk. Op drie paalfunderingen en een complexe constructie zoals die ook wordt gebruikt in bruggen- en botenbouw stortte Gramsma een heuvel van 8000 kubieke meter landbouw- en Zuiderzeegrond. Hierin groef hij een grote holte, die vervolgens is bekleed met een laag spuitbeton. Vervolgens haalde Gramsma de aarde weg tot maaiveldhoogte, en bleef dit afgietsel  van beton vermengd met Zuiderzeebodemresten over. Het is een afdruk van Gramsma’s gegraven spoor in Flevogrond, en weerspiegelt daarmee de ontginning en kunstmatigheid van de polder. Het biedt onderdak aan dieren en mossen. Op dit moment is de trap afgesloten om binnenkort gerenoveerd te worden, maar anders kun je het bouwwerk beklimmen en uitkijken over het oude land bij Elburg.