Categorie archief: Renaissance-Barok

Sint Joris en de draak | Tintoretto | 1560

Als zoon van een stoffenverver kreeg Jacopo Robusti de bijnaam “Tintoretto (ververtje). Hij verliet zijn geboorteplaats Venetië zelden en schilderde vrijwel uitsluitend voor plaatselijke opdrachtgevers.Het begin van zijn succesvolle loopbaan had hij te danken aan zijn werk “Het wonder van de heilige Marcus” uit 1548. In de Scuola Grande di San Rocco maakte hij een serie heroïsche taferelen met krachtige expressie en verkort perspectief, een flikkerend, bovenaards licht en dramatische vervormingen van de ruimte. Tintoretto was een zeer graag geziene en veelgevraagd schilder, die zich bij zijn drukke werkzaamheden liet assisteren door zijn zeer getalenteerde kinderen Domenico en Marrieta Robusti.

De verleiding van Adam | Tintoretto | 1552

Enkele weken geleden bracht ik een paar dagen door in Keulen; een leuke Duitse stad aan de Rijn met een aantal prachtige museums. In het Wallraf-Richartz-Museum was (en is nog steeds)  een grote tentoonstelling van Tintoretto aan de gang; “A star was born” genaamd, dit om de 500ste geboortedag van Tintoretto te vieren. Jacopo ‘Tintoretto’ Robusti was al op jonge leeftijd geïnteresseerd in schilderkunst. Zo ging hij op 15-jarige leeftijd in dienst als leerling bij de bekende Italiaanse schilder Titiaan, die toen al meer dan 56 jaar oud was. Tintoretto was ook een groot liefhebber van de werken van de Italiaanse schilder-beeldhouwer Michelangelo.

Winter | Jean-Antoine Houdon | 1783

Het thema “winter” wordt in de kunst vaker uitgebeeld in de gedaante van een persoon. Meestal werd de winter gepersonifieerd door een oude man in mantel bij een knapperend vuur. Houdon stelde “Winter” voor in de gedaante van een jong meisje op ware grootte dat de koude uitdrukt. De sjaal waarin zij weg kruipt bedekt alleen haar bovenlijf en laat haar benen bloot, waardoor het beeld de bijnaam “Verkleumde vrouw” kreeg. Het beeld wordt subtiel ondersteund door een vaas, die is gebarsten door de vrieskou. Ondanks het schandaal wat dit beeld veroorzaakte in die tijd, laat het zeker het vakmanschap van de beeldhouwer zien en is het een van zijn meest vermenigvuldigde en nagemaakte werken.

Voltaire | Jean-Antoine Houdon | 1781

Dit beeld van Voltaire is een dapper werk van Houdon, zonder vleierij, wat in die tijd niet echt gebruikelijk was. Het beeld was gemaakt in opdracht van Madame Denis, de nicht van Voltaire. Het is prachtig hoe Houdon de psychologische diepgang van deze man weet uit te beelden. Een ironisch lachje en zijn sprankelende ogen verlevendigen het gezicht van de oude filosoof, die poseerde tijdens een bezoek aan Parijs in 1778. Schrijvers, kunstenaars en notabelen als Diderot en Rousseau bezochten het atelier van Houdon, vanwege de kwaliteit van zijn portretten. Dit werk was bedoeld als schenking aan de Académie Française, maar madame Denis kreeg onenigheid met enkele vertegenwoordigers van de academie en schonk het toen aan de Comédie Française, waar het nog steeds in de foyer staat.

Louise Brongniart | Jean-Antoine Houdon | 1777

Jean-Antoine Houdon ( 1741-18280) staat te boek als de beroemdste “mensen beeldhouwer” van de 18e eeuw. Hij kwam uit Versailles en was een neo-clasisistische beeldhouwer. Het neoclassicisme was aan het eind van de 18e en het begin van de 19e eeuw een stroming in de kunst, waarin opnieuw de vermeende puurheid van de klassieken werd nagestreefd. Men richtte zich daarbij met name op de (bouw)kunst van de oude Grieken en Romeinen. Houdon verbleef van 1764 tot 1781 in Rome en concentreerde zich daar op de klassieke beeldhouwwerken, waarvan hij de anatomie bestudeerde. Louise Brongniart was de dochter van de beroemde Franse architect Alexander Brongniart, architect van de “Bourse Parijs” (oude beurs). Dit prachtige beeldje staat in het Louvre in Parijs.