Categorie archief: Renaissance-Barok

Oopjen Coppit | Rembrandt van Rijn | 1634

Om de bleke kleur van de huid te benadrukken droegen vrouwen opgeplakte schoonheidsvlekken van textiel, mouches genoemd. Oopjen draagt er ook een. Oopjens kapsel, met losse pluizige plukken aan de zijkant, was helemaal volgens de laatste mode. In de zomer van 1634 werd het eerste kind van Marten en Oopjen geboren en het lijkt er op dat ze hier op dit portret zwanger is van hem. Hendrick stierf voor zijn eerste verjaardag. Kijk ook eens naar de kanten ponjetten (manchetten) aan de mouwen van de japon. Prachtig geschilderd door Rembrandt die pas 28 jaar was, maar al een van de meest gevraagde en best betaalde kunstenaars in Amsterdam was. Ga dit prachtige stel eens bekijken, geen idee tot wanneer ze in het Rijksmuseum zijn, want dat kan ik maar niet vinden op de prachtige site van het Rijksmuseum….jammer. www. rijksmuseum.nl

Marten Soolmans | Rembrandt van Rijn | 1634

Marten sterft jong, op 28 jarige leeftijd, in 1641. Oopjen hertrouwt in 1647 met kapitein Maerten Dawy. Lang werd gedacht dat de man op het schilderij Maerten was en niet Marten. Pas in 1956 werd de ware identiteit van Marten ontdekt. Met een handschoen in zijn hand reikt Marten naar Oopjen. Zo maakt hij duidelijk dat zij zijn vrouw is, maar het is ook een symbool van de autoriteit van de man over de vrouw. De rozetten op de schoenen zijn enorm. Waarschijnlijk viel er eigenlijk niet mee te lopen, maar het was een modeverschijnsel van die tijd. Ze waren bedoeld als decoratie op de gesp en werden in de loop van de jaren steeds groter.

Marten en Oopjen | Rembrandt van Rijn | 1634

Altijd als ik in de buurt ben van het Rijksmuseum vraag ik of Marten en Oopje er ook zijn, maar nee, ze waren altijd in hun buitenverblijf “Het Louvre” in Parijs. Tot deze zomer….ik had geluk; ze waren thuis!! Met een grote smile naar de eregalerij waar ze inderdaad hingen te pronken…wat een schoonheden. Iedereen weet het wel; deze 2 schilderijen, die bij elkaar horen, zijn aangekocht door het Rijksmuseum en Het Louvre samen en afwisselend in Amsterdam of in Parijs te bewonderen. De tegels en het gordijn lopen door, van het ene in het andere schilderij, ze horen echt bij elkaar. Fijn dat ze samen zijn.

Maria van de onbevlekte ontvangenis | Alonso Cano | 1665

Naast de prachtige beelden, ook een aantal schilderijen uit die tijd. Al met al zeer de moeite waard deze tentoonstelling; klein, maar mooie dingen te zien, die je niet zo snel buiten Spanje zult tegen komen. Ook de aankleding van de tentoonstelling was indrukwekkend; prachtige muziek die het gevoel van eerbied zeker ondersteunen. Ook het decor van het Sint-Janshospitaal zelf is hier onderdeel van; alles komt heel mooi tot zijn recht. Ook zeker leuk om de rest van het museum te bekijken, ongelooflijk mooi bewaard allemaal, waardoor je een goed beeld krijgt van hoe de ziekenzorg er in die tijd uitzag. De tentoonstelling duurt nog tot 6 oktober, meer info vind je hier : www.museabrugge.be

Ecce Homo | Pedro de Mena | 1680

Heel erg mooi en indrukwekkend dit! Niet voor niets wordt Pedro de Mena, de grootste beeldsnijder van Spanjes Gouden Eeuw als eerste genoemd in de titel van de tentoonstelling: “De Mena, Murillo, Zurbarán, Meesters van de Spaanse Barok”. Dit werk vormt het hoogtepunt van de tentoonstelling. De beeldhouwer beperkt zich enkel tot het gelaat en de schouders van de verlosser: hij lijdt in stilte, een kroon van echte doorntakken op zijn bebloede hoofd gedrukt. In het bijbehorende borstbeeld van de “Mater Dolorosa” laat de beeldhouwer de glinsterende tranen zachtjes over de wangen van Christus’ machteloze moeder glijden….Echt heel mooi.