De bruid | Francis Picabia | 1929

Dit vind ik een prachtig werk van Francis Picabia (Parijs 1879 – aldaar, 1953), een Frans kunstschilder. Hij wordt gezien als één der bedrijvigste wegbereiders van de moderne kunst, sinds het impressionisme, in het begin van de 20e eeuw. Picabia wisselde tijdens zijn loopbaan zeer vaak van stijl. Impressionistisch, fauvistisch en dadaïstisch, figuratief en abstract, er is bijna geen stijl die hij niet heeft beoefend. Ik ben niet erg bekend met het werk van Picabia dus dit was weer een mooie ontdekking! Het Ludwig Museum is sowieso een aanrader, want zoveel bekend werk uit de 19de en 20ste eeuw zie je niet zo snel bij elkaar, dus als je in Keulen of in de buurt daarvan bent zeker heen gaan! Voor meer info; http://www.museum-ludwig.de/

Draagbaar oorlogsmonument | Edward Kienholz | 1968

Kienholz was een  Amerikaans beeldhouwer. Hij begon rond 1960 maatschappijkritische, satirische assemblages ( een driedimensionale collage als het ware) te maken. Dit werk is een aanklacht tegen de oorlog. Je ziet hier de beroemde scène van soldaten, in echte uniformen, die de vlag op de Suribachi-berg planten en een grafsteen met de namen van 465 landen die door de oorlog werden verwoest. Rechts zie je een bar met stoelen en een Coca-Cola reclame; het leven gaat verder. Het verband tussen de beide taferelen wordt gelegd door de omgevallen stoel waarop een soldaat steunt, en de vlag die hij op een cafétafeltje plant. Indrukwekkend!

Dame met handtas | Duane Hanson | 1974

Museum Ludwig is het museum voor moderne kunst van de stad Keulen. Het museum maakt deel uit van de Ludwigmusea en toont beeldende kunst uit de 20e en de 21e eeuw. Het Museum Ludwig behoort tot de toonaangevende musea voor moderne kunst in Duitsland. Dit museum is vernoemd naar de Akense ondernemers en kunstverzamelaars Peter en Irene Ludwig die de stad Keulen rond 350 popart-kunstwerken schonken. Na deze eerste schenking van het echtpaar Ludwig volgde een tweede schenking bestaande uit een grote verzameling werken van de Russische avant-garde en vervolgens een schenking in de vorm van een langdurig bruikleen van meerdere honderden werken van Picasso. Deze mevrouw met handtas lijkt bijzonder echt; je zou er bijna een praatje mee gaan maken…

Portret van Giulia Leonardi | Ferdinand Hodler | 1910

Ferdinand Hodler, een Zwitserse kunstschilder, ontmoette de Italiaanse zangeres Giulia Leonardi in een café in Genève. Hij was meteen onder de indruk van haar sobere schoonheid en haar mediterrane temperament. Hij lijfde haar in als model en je ziet haar in veel van zijn werken terug. Het Wallraf-Richartz Museum in Keulen is 2 x per maand op donderdagavond tot 22 uur geopend. Wij maakten meteen gebruik van deze mogelijkheid en liepen door een heel stil (bijna eng) museum! Nadeel was wel dat de overijverige suppoosten ons achtervolgden en bijna op ons nek sprongen als we nog maar naar een schilderij wezen. Jammer, maar ja….je kunt niet alles hebben!  http://www.wallraf.museum/

Zelfportret met Johann Peter Weyer | Carl Begas | 1813

“Beste vriend, wat is het hart van de mens! Om jou te verlaten, jij van wie ik zo hou en van wie ik onafscheidelijk was….”. In de romantische periode was het heel gewoon dat mannen die met elkaar bevriend waren zulke brieven schreven. Ook “vriendschaps–schilderijen” zoals deze waren sinds de renaissance normaal. Wat jammer dat er zoveel veranderd is…weet zeker dat er heel wat mannenvriendschappen kapot zouden gaan als één van hen het zou wagen zo’n brief te schrijven….Carl Joseph Begas, eigenlijk  Begasse was een romantisch Duitse kunstschilder; hij leefde van 1794 tot 1854. Veel van zijn werk is te zien in Berlijn en Keulen en in Heinsberg, waar hij geboren is en een museum voor hem is opgericht.