De drie Rijn nimfen | Henri Fantin-Latour | 1876

Het beroemdst werd Fantin-Latour door zijn lithografieën, waarop hij vaak beelden uit opera en muziek vastlegde. Hij illustreerde werken van Wagner en Hector Berlioz. Dit zijn de drie waternimfen die voorkomen in Richard Wagner’s operacyclus “Der Ring des Nibelungen”. In dit verhaal bewaken de Rijnnimfen of Rijndochters het goud dat op de bodem van de Rijn ligt en waarvan men een ring kan laten smeden die iemand de wereldmacht geeft. Die persoon moet dan wel in ruil voor die macht de echte liefde (niet de zinnelijke lusten) afzweren. Tja…een duivels dilemma!

Rozen | Henri Fantin-Latour | 1886

Henri Fantin-Latour (1836-1904) was een Frans schilder en lithograaf die vooral werkzaam was in het 19de eeuwse Parijs. Hij leerde het schilderen van zijn vader Théodore Fantin-Latour die vooral portretten schilderde. Hij begon zijn loopbaan als traditioneel schilder en werd geaccepteerd door de Parijse Salon. Door zijn romantische denkbeelden werd zijn stijl steeds minder academisch. In 1863 exposeerde hij met impressionistische vrienden, onder wie Édouard Manet. Fantin-Latour is vooral bekend om zijn stillevens met bloemen. Vaak schilderde hij rozen die, vanwege hun korte levensduur, worden beschouwd als symbool van sterfelijkheid.

Slapende uitkeringstoezichthouder | Lucian Freud | 1995

Dit is wel echt een typisch, herkenbaar ” Freud schilderij”. Hij heeft meerdere werken gemaakt met dit model, Sue Tilly. Hij werkte uitsluitend met levende modellen en niet vanaf foto’s. Voor dit schilderij heeft ze 9 maanden lang 2 tot 3 dagen per week in dezelfde houding gelegen, ook al was hij met andere delen van het schilderij bezig, zoals met de vloerdelen. Wat zo typisch voor Freud is dat hij zijn model neerzet zoals ze is zonder een veroordeling; ze is zoals ze is…Zelf vind ik dit prachtig; heel realistisch, confronterend en kwetsbaar. Het schilderij bracht in 2008 in New York een recordbedrag van 30 miljoen dollar (19,4 miljoen euro) op, toen het hoogste bedrag dat ooit voor een werk van een nog levende kunstenaar op een veiling is betaald.

Koningin Elizabeth | Lucian Freud | 2001

Na de oorlog werkte Freud een tijd in Parijs en men noemde hem al snel “de Otto Dix van de Neue Sachlichkeit”, duidend op zijn rauw-realistische weergave.Terug in Londen won zijn werk aan intensiteit en monumentaliteit. Zijn portretten en talloze naaktfiguren imponeren door een vaak agressief realisme, bijvoorbeeld het portret dat hij maakte van zijn vriend Francis Bacon in 1952. Ook bekend is dit rauwe portret van koningin Elizabeth II, dat hij maakte op een opzettelijk klein formaat. Hij was een non-conformist die soms rebels, onhandelbaar en onbenaderbaar was en soms schulden maakte door gokken. Hij had een voorliefde voor zware jongens, dikke modellen en aristocratische vrouwen. Hij wilde werelden van uitersten tegelijk beleven.

Zwanger meisje | Lucian Freud | 1961

Op al mijn dwalingen in musea in binnen- en buitenland ben ik nog nooit iets van deze kunstenaar tegengekomen en dat vind ik jammer, want ik ben zeker een bewonderaar. Lucian Michael Freud (1920-2011) was een schilder van Joods-Oostenrijkse afkomst. Hij was een kleinzoon van Sigmund Freud en werd geboren in Duitsland als zoon van de Oostenrijkse architect Ernst Freud en de Duitse Lucie Brasch. Het gezin Freud, van Joods-Oostenrijkse origine, week in 1933 uit naar Engeland. Zijn grootvader Sigmund Freud volgde in 1938 na de “Anschluss” van Ostenrijk. In 1939 kreeg Lucian de Britse nationaliteit. Hij volgde een artistieke opleiding aan de Central School of Art in Londen, waar hij zich vooral op het beeldhouwen toelegde. Hij begon met schilderen aan het begin van de Tweede Wereldoorlog en liet zich inspireren door het expressionisme.