Tagarchief: Museum More

Rustende slaapwandelaarster 4 | Pyke Koch | 1971

In de jaren ’30 was zijn werk erg populair. Maar in de oorlogsjaren raakte hij in opspraak, omdat hij een aanhanger was van het fascisme. Na de oorlog werd hem ook een expositieverbod opgelegd van enkele jaren. Zijn werk werd ook minder populair, het raakte uit de mode…Koch was een perfectionist en werkte daarom langzaam, of vernielde werk uit onvrede. Vandaar dat hij niet zoveel werk heeft achtergelaten. Toch vindt je in alle grote Nederlandse musea wel werk van hem. Begin jaren 80 kreeg Koch de ziekte van Alzheimer en stopte met schilderen. Dit was dus één van zijn laatste schilderijen.

Portret van een jonkvrouw 2 | Pyke Koch | 1960

Dit was de tweede versie van het portret van jonkvrouw J.C. van Boetzelaer. Hij heeft haar zeker 4 keer geschilderd, waarvan 2 x en profil. Wat je in deze portretten duidelijk ziet is zijn grote bewondering voor de Italiaanse Piero della Francesca, de meester van de vroege Italiaanse renaissance. Vergelijk deze portretten maar eens: De hertog en hertogin van Urbino, je ziet duidelijk overeenkomsten met dit portret van de jonkvrouw. Voor de oorlog reisde hij met zijn vrouw vaak naar Italië. Ze hadden zelfs een tijdje een bed & breakfast in de buurt van Florence, daar deed hij veel inspiratie op.

Zelfportret | Pyke Koch |1936

Pyke Koch was een Nederlandse schilder die leefde van 1901 tot 1991. Het werk van hem wordt gerekend tot het Magisch Realisme. In de jaren 20 onstaat er een groep kunstenaars die magisch realisten worden genoemd, zoals ook Carel Willink. Koch was wel tevreden met die benaming. Hij vond er zelf een definitie voor: “Het magisch realisme bedient zich van voorstellingen die wel mogelijk, maar niet waarschijnlijk zijn”. Zijn portretten zijn altijd duidelijk herkenbaar; grote priemende ogen, gladde huid, een beetje geperfectioneerd gezicht, en soms imponerend.

Afscheid van Mathilde|Carel Willink|1975

Een bijzonder intrigerende vrouw vond ik haar! Ze heeft een grote rol gespeeld in Willinks leven. Mathilde werd geboren in Terneuzen en zat op dezelfde middelbare school als ik (wel wat jaartjes eerder). Dat vond ik destijds al interessant! Ze verhuisde naar Amsterdam, om daar letterkunde en klassieke talen te studeren. Willink was 60 toen hij haar in huis nam, zij was 21. Willink vond haar “een superpoes, een mooi ding om in huis te hebben”. Mathilde kwam in contact met Fong Leng, van wie ze jurken kocht die tussen de 10 en 30.000 gulden kostten. Door haar extravagante levensstijl stond ze in het middelpunt van de belangstelling en Willink profiteerde daarvan, hij verhoogde de prijzen van zijn schilderijen. In 1974 kreeg hij een affaire met een ander en schilderde dit portret van Mathilde. Zij vernielde daarop een schilderij van hem van zijn tweede vrouw Wilma, waaraan hij zeer gehecht was, en zijn portret van haarzelf uit 1963, met een broodmes! Het kwam niet meer goed met haar; in 1977 werd ze dood aangetroffen op bed, met een pistool in de hand. Het is nooit aangetoond of ze zelfmoord heeft gepleegd of vermoord is. Een leven om een film van te maken, lijkt me!

De zeppelin|Carel Willink|1933

Museum More heeft een hele afdeling over de “magisch realist” Carel Willink. Een Nederlandse schilder die leefde van 1900 tot 1983. Na voortijdig afgebroken studies bouwkunde en medicijnen, besloot Willink kunstschilder te worden. Hij vertrok enkele jaren naar Berlijn om daar te studeren. Nadat hij met allerlei stromingen geëxperimenteerd had, ging hij steeds realistischer werken. Wat hij vooral in deze jaren weergaf was de dreiging in de wereld van die tijd. Ook dit schilderij heeft een vreemde, kille en dreigende sfeer.