Tagarchief: Sandro Botticelli

Madonna van het Magnificat|Sandro Botticelli|1481

Tijdens mijn bezoek aan Florence stond het Uffizi museum op nummer 1 van mijn verlanglijstje. Dat bleek nog een hele uitdaging te zijn! We hadden de pech om op vrijdag 1 mei te arriveren in Florence, een vrije dag voor de Italianen en alles gesloten, ook musea. De Italianen hadden echter door die vrije vrijdag een lekker lang weekend en iedereen dacht: “kom, we gaan eens eens een weekendje Florence doen”. Dat gecombineerd met het feit dat die zondag de eerste zondag van de maand was en daarom het Uffizi museum gratis was, maakte het bijna onmogelijk om er in te komen. We zijn elke dag een aantal keer wezen kijken: rij van 3, 4 uur was normaal, zelfs zondagochtend om 8 uur. De laatste optie was zondagmiddag om 17 uur, misschien zo op het einde van het weekend? En ja dat was ons geluk, de rij was niet lang meer en ze lieten iedereen binnen. Ik heb misschien een kwartier in de rij gestaan. Nadeel is dat je snel moet zijn, want het museum sluit om 18.50 uur. Maar ze beginnen om 18 uur al iedereen naar de uitgang te leiden. In draf dus door het museum!! Heel gelukkig was ik in de zaal van Botticelli, waar de topstukken De lente en De geboorte vanVenus hangen, waar ik al eerder over schreef. Ook dit prachtige ronde schilderij van Madonna was alle moeite waard!

De geboorte van Venus|Sandro Botticelli|1485

Volgens de klassieke mythe werd Venus geboren uit de zee die schuimig werd toen het zaad van haar vader Uranus, gecastreerd door zijn zoon Kronos, omlaag viel. Hier zie je hoe Venus aan land komt in haar volmaakt gevormde schelp, terwijl Flora haar tegemoet komt met een mantel om haar naaktheid te bedekken. De winden Zephyrus en Aura blazen haar schuitje aan land. Venus zelf neemt een zedige houding aan en bedekt haar vrouwelijke delen. Dit is wel het bekendste werk van Botticelli. Heel mooi. Wat ik zelf het mooist vind zijn de “winden”. Als ik in het vervolg tegenwind heb op mijn fietsje ga ik hier aan denken…dan vind ik het vast minder erg!

De terugkeer van Judith in Betulia|Sandro Botticelli|1470

Het verhaal van Judith wordt vaak verbeeldt in de beeldende kunst. Het intrigeert mij ook enorm, een mooie vrouw met zo’n afgehakt hoofd bij zich.. Het geeft ook vooral de zwakte van de man en de macht van een vrouw aan…misschien vind ik dat zo aardig?  Judith, is een vrome rijke Joodse weduwe, woonachtig in de door Holofernes en zijn troepen belaagde bergplaats Betulia. Zij besluit haar stad te redden en wandelt ’s nachts met haar dienstmaagd en wijnkruiken naar het legerkamp van de vijand, waar zij vanwege haar schoonheid moeiteloos de tent van Holofernes bereikt. Die besluit haar binnen te laten en geeft zijn dienaren de opdracht hen ’s nachts niet te storen, hopend op een lange liefdesnacht. Judith voert de generaal echter dronken en onthoofdt hem, waarna zij het hoofd aan haar dienstmaagd in bewaring geeft. Met Holofernes’ hoofd als trofee keert zij naar Betulia terug en als de soldaten de volgende morgen merken dat hun leider dood is, vluchten zij in paniek, op de hielen gezeten door de Joodse belegerden.

De lente|Sandro Botticelli|1478

Botticelli wordt beschouwd als de belangrijkste Florentijnse schilder van de vroege Italiaanse renaissance. Hij ging in de leer bij een goudsmid, maar wilde liever schilderen. Vanaf 1470 had hij zijn eigen atelier en ontwikkelde hij zijn eigen elegante, naturalistische schilderstijl. Hij kreeg opdrachten van de invloedrijke familie De’Medici en de kerk. In 1481 werkte hij samen met andere kunstenaars mee aan de fresco’s in de Sixtijnse kapel in Rome.” De lente” was een opdracht voor het huwelijk van een van De’Medici’s. In dit schilderij plaatste hij de Romeinse goden in het midden van een Italiaans landschap. Mercurius, de boodschapper van de goden, verdrijft de laatste donkere wolken met zijn staf en de godin Flora strooit vanuit haar gebloemd gewaad bloemen rond in het vruchtbare landschap.