Tagarchief: William Blake

Mededogen|William Blake|1795

Dit is absoluut mijn favoriet van William Blake. Het werk is een illustratie bij een passage van Shakespeare, waarin Macbeth nadenkt over de gevolgen van de moord op Duncan: “mededogen, als een naakte, pasgeboren baby die tegen de tegenslag ingaat, of als een hemelse engel te paard”. Prachtig! Hoewel hij in de tijd van de romantiek leefde, Turner en Constable waren zijn tijdgenoten, had hij toch een zeer eigen mystieke, fantasievolle stijl, die bol stond van het symbolisme. Je moet naar Londen om dit schilderij in het echt te bewonderen, het hangt in het Tate Modern, wat natuurlijk niet echt een straf is…

Hekate|William Blake|1795

Hekate is een figuur uit de Griekse en Romeinse mythologie. Ze was  de godin van de tovenarij, de geboorte, de geesten, de kruispunten en de maan. De Grieken beeldden haar niet vaak af, maar beschreven haar als een godin met drie hoofden: één van een hond, een paard en een slang of leeuw. Blake maakte ook illustraties bij tal van religieuze boeken. Maar zijn meeste onderwerpen kwamen toch voort uit de verschijningen die hij zei te zien. De bovennatuurlijke onderwerpen van zijn schilderijen waren volgens hem werkelijk aanwezig in zijn atelier als hij ze uitbeeldde. Sinds de 20ste eeuw is Blake diverse malen vanuit de psychiatrisch hoek beschreven. Hij zou hebben geleden aan hallucinaties, waanideeën (zoals grootheidswaanzin) paranoia en depressies (hij omschreef dit als “melancholy without any reason”). Bij vele kunstenaars zie je een vorm van psychisch lijden en, hoe naar ook, het leidt vaak wel tot prachtige kunst.

De Almachtige|William Blake|1794

Krankzinnig, zo beschouwden velen al tijdens zijn leven de Engelsman William Blake. Zijn eigenaardige visies bezorgden hem de bijnaam “Mad Blake”. Ondanks zijn eigenaardigheden of misschien wel dankzij, was hij een begaafd kunstenaar. Hij schilderde niet alleen, maar was ook dichter, misschien wel een beter dichter dan schilder en hij zong ook. Zijn beeldende kunst werd gevoed door Blakes eigen geestelijke ervaringen. Hij beweerde paranormale gaven te bezitten en weet te hebben van een “andere” wereld. Al in zijn jeugd zou hij eens in een boom vele engelen hebben zien zitten, en ook nam hij toen een keer God de Vader waar achter een raam. In 1794 maakte hij dit schilderij, het doek heeft een grootte van 23,3 cm × 16,8 cm, heel klein dus! De techniek die Blake gebruikte was reliëfetsen met waterverf. Het werk wordt bewaard in het British Museum in Londen.

De geboorte|William Blake|1790

Blake was een diep godsdienstig man die in zijn eigen wereld leefde. Hij verachtte de officiële kunst van de academies en weigerde de normen daarvan te accepteren. Sommigen dachten dat hij volkomen krankzinnig was; anderen wezen hem af als een onschadelijke maniak. Zeer weinigen van zijn tijdgenoten geloofden in zijn kunst en behoedden hem voor de hongerdood. Hij leefde van het maken van etsen, soms voor anderen, soms om zijn eigen gedichten te illustreren. Prachtig!