Categorie archief: Hedendaagse kunst

Deltawerk | RAAAF & Atelier de Lyon | 2018

Begin november, toen net alle coronamaatregelen weer aangescherpt werden, hadden mijn man en ik enkele vakantiedagen, die we toch graag leuk wilden invullen. We trakteerden onszelf op een paar dagen Flevoland; lekker wijds en veel ruimte, dat kon nooit kwaad, zelfs in coronatijd. Een dagje landschapskunst stond al heel lang op mijn verlanglijstje en dit was het perfecte moment. Tijdens de aanleg van de Flevopolder besloten de ingenieurs en planologen om een aantal grote kunstwerken te realiseren. Van dit kunstwerk nabij Marknesse in de Noordoostpolder, was ik echt ondersteboven; gigantisch en op een prachtige plek in het Waterloopbos. Het bos zelf was al ongelooflijk mooi in herfstkleuren en dit enorme werk staat daar helemaal op z’n plek. Het is een transformatie van de Deltagoot, een voormalige testfaciliteit van het Waterloopkundig laboratorium De Voorst als testmodel voor de Deltawerken.

Dansje in de kerk | Marius van Dokkum | 2005

Dit is wat ik bedoel met “kunst met een glimlach”….wat leuk en typisch voor het werk van van Dokkum. Als kind al wist hij dat hij kunstschilder zou worden; hij deed niks anders dan tekenen. Hij ging naar de kunstacademie met het idee dat je daar schildertechnieken zou leren, maar in die tijd was realisme een taboe, je moest experimenteren. Omdat hij toch de voorkeur gaf aan realistisch werk, kreeg hij het advies om door te gaan als illustrator/vormgever. daar heeft hij nooit spijt van gehad, want zo leerde hij goed tekenen. Schilderen leerde hij later van collega’s als Henk Helmantel.

Stilleven met oude druiven | Marius van Dokkum | 2016

Een paar weken geleden was ik in Harderwijk en bezocht daar het Marius van Dokkummuseum. Als je in het oosten van het land in een boekhandel bent kom je vaak ansichtkaarten met zijn werk tegen. Daar ken ik zijn werk in ieder geval van en het leek me leuk om eens in het museum nader kennis te maken met meer werk van hem. Heel verrassend! Ten eerste het oude buurtje in Harderwijk waar het museum in een prachtig oud pandje is gevestigd (pandje werd in de 16de eeuw al gebruikt door de St. Johannieterorde en later door de universiteit voor de anantomielessen) , maar ook dit werk bijvoorbeeld. Wat ik ken van hem is vooral kunst met een glimlach, maar dit vind ik ook prachtig, zo teer, bijna ontroerend.

Vier in een (detail) | Pépé Grégoire | 2005

Grégoire ontving al diverse kunstprijzen en maakt monumentale werken( 2 tot 8 meter hoog) voor de openbare ruimte in binnen- en buitenland. Grégoire won voor zijn werk in 1974 de Buys van Hultenprijs en in 1985 de Jan Hamdorffprijs. Daarnaast maakte hij in opdracht een aantal brons portretten, onder andere van koningin Beatrix (1982) en August Willemsen (1995). Jarenlang, tot en met 2004, was de Colombina, de VSCD-prijs voor de beste vrouwelijke bijrol van het Nederlands theaterseizoen naar zijn ontwerp. In 2020 werd de Singerprijs aan hem toegekend. De tentoonstelling was helaas maar tot 29 november dus is op dit moment niet meer te zien in Laren, maar wellicht kom je nog wel eens een werk tegen van deze kunstenaar en herken je het!

Windkracht 20 | Pépé Grégoire | 2006

Nog zo’n prachtig werk van Grégoire in de tuin van Museum Singer Laren (ontworpen door Piet Oudolf, een bekende Nederlandse tuinarchitect, die meerdere museumtuinen heeft ontworpen, zoals ook van Museum Voorlinden in Wassenaar). Gelukkig voor ons was het een zonnige dag, zodat we een broodje in de zon konden nuttigen, nu de horeca dicht is vanwege corona en we konden genieten van deze prachtige tuin. Grégoire neemt een eigen plaats in binnen de Nederlandse kunstwereld. Hij speelt met tegenstellingen zoals glad-ruw en hard-zacht. Geïnspireerd door archeologische vondsten van mensfiguren vult hij de ontbrekende armen en benen en menselijke profiel in.