Fosfenen | Zoro Feigl | 2021

Een mooi sprookjesachtig werk, gemaakt van staal, motor, textiel, plastic, spiegels en licht. De spiegeltjes weerkaatsen het licht op de muur en plafond en je krijgt een soort sterretjeshemel te zien. Het werk van Feigl is een zoektocht naar het vangen van alledaagse momenten in ruwe objecten, zoals dit spiegels als sterrenstelsels in de nacht. De kunstenaar werkt samen met vrienden, kunstenaars, makers en stagiairs om een tentoonstelling op te bouwen. aan deze tentoonstelling zijn ze vier weken bezig geweest.

Schets voor beweging | Zoro Feigl | 2022

Deze week alleen maar filmpjes, want ik was in het Stedelijk Museum Schiedam om de tentoonstelling “Zonvonkengesproei” van Zoro Feigl te zien en deze kunstenaar maakt alleen bewegende kunst. Zelf ben ik fan van het werk van deze kunstenaar en volg hem al een tijdje dus heel leuk om deze tentoonstelling van hem te zien, waar hij zes omvangrijke installaties presenteert. Dit werk is voor zijn doen wel heel erg klein, alleen een stukje, propje, papier wat elektronisch in beweging wordt gebracht. Grappig en lief.

Het mannetje dat de wolken meet | Jan Fabre | 1998

Dit ontzettend leuke beeld van Jan Fabre is een nieuwe aanwinst op het landgoed van Voorlinden. Hij staat daar heel mooi in de prachtig aangelegde tuin van Piet Oudolf, alhoewel er weinig te meten valt op de dag dat ik de foto maakte, geen wolkje aan de hemel…. De titel The Man Who Measures the Clouds (1998) verwijst naar legendarische Birdman of Alcatraz, Robert Stroud, die bij zijn vrijlating uit de gevangenis had verklaard dat hij vanaf dat moment ‘de wolken ging meten’, en nodigt ons uit na te denken over de rol van de kunstenaar in de maatschappij. Het werk kan worden opgevat als een ‘metafoor voor de kunstenaar die het onmogelijke in zijn werk tracht te vangen’, aldus Jan. Mooi! Info: www.voorlinden.nl

Dots | Yayoi Kusama | 1999

Ook te zien op de tentoonstelling “Art is the Antidote” in Voorlinden. Yayoi Kusama is een Japanse beeldhouwster en installatiekunstenares. In 1956 emigreerde ze naar de Verenigde Staten, waar ze zich in New york vestigde. Vanaf 1965 viel zij vooral op met haar happenings, onder andere in Central Park en op de Brooklyn Bridge, die steevast door de politie werden beëindigd. Zij bracht deze happenings, waarbij zij muren, vloeren, objecten, zichzelf en naakte assistenten beschilderde met “polkadots”, ook naar Europa  Over het gebruik van de polkadots, die haar handelsmerk zouden worden, schreef zij: “…a polka dot has the form of the sun, which is a symbol of the energy of the whole world and our living life, and also the form of the moon, which is calm. Round, soft, colorful, senseless and unknowing. Polka dots become movement… Polka dots are a way to infinity.”

Shadow of Your Smile | Harald Vlugt | 1996

Een andere, leuke, tentoonstelling in Voorlinden is : “Art is the Antidote”. Lockdowns, verharding en verdeeldheid? Kunst is hét tegengif! Zo stelt Voorlinden met deze tentoonstelling en ja even alles vergeten en genieten van kunst, is zeker fijn. Met een flinke dosis sprankelende, geëngageerde en grappige werken uit eigen collectie fungeert het museum als oplaadpunt, een plek waar je weerstand op kunt bouwen. Beeldhouwer en graficus Harald Vlugt (1957) knipt en plakt met verschillende materialen een nieuwe werkelijkheid in elkaar. ‘Shadow of your smile’ is een collage van bijna twee meter hoog en twee meter breed. Vlugt speelt met de waarneming: van veraf is het een portret, maar eenmaal dichterbij gekomen zie je duidelijk dat het gezicht is opgebouwd uit tientallen dwarsdoorsnedes van pocketboekjes.