Elasticiteit | Umberto Boccioni | 1912

Als je goed kijkt zie je een ruiter op een paard te midden van een massa, heldere kleuren en allerlei vormen. Hier zie je dat de futuristen ook gebruik maakten van het “kubisme”. Met grote snelheid gaan de ruiter en het paard door het landschap. Boccioni was gefascineerd door het afbeelden van beweging. De futuristen gingen tegen alle conventies van de westerse kunst in; zij keken naar de wetenschap, technologie en verstedelijking voor hun inspiratie. Ook probeerde Boccioni de heftige gebeurtenissen van de moderne wereld weer te geven.

Unieke vormen van continuïteit in de ruimte | Umberto Boccioni | 1913

Boccioni heeft als enige ook futuristische beelden gemaakt. Hij heeft in zijn korte loopbaan enkele meeslepende kunstwerken voortgebracht die symbolen zijn geworden voor het futurisme, zoals dit beeld. Met dit beeld wordt duidelijk beweging gesuggereerd, het heeft een beetje “swingende” uitstraling vind ik. De weinige werken die in de laatste jaren van zijn korte leven zijn ontstaan ( hij werd maar 34 jaar), hebben een grote invloed gehad op beeldhouwers voor én na de tweede wereldoorlog.

De stad ontwaakt | Umberto Boccioni | 1910

Deze kunstenaar is een zeer belangrijke figuur in het futurisme. Hij was namelijk de theoreticus van de futuristische kunst en hij maakte ook beelden in deze stijl. Futurisme is afgeleid van het Italiaanse woord “futuro”, wat toekomst betekend. De schilders zijn gefascineerd door snelheid, energie, agressie, vooruitgang en nieuwe technologie. Er moet een opwaartse beweging zijn en een gelijktijdigheid van actie; schilder je een vrouw bij een raam, dan moet je ook het lawaai schilderen dat ze hoort en de beweging op straat die ze ziet. “De bedoeling is om de kijker midden in het beeld te plaatsen”.

Twee vrouwen | Leonor Fini | 1939

Leonor Fini wordt geboren in 1907 in Buenos Aires, maar groeide op in Triëst in Italië. Hier ontwikkelde ze een interesse in kunst en literatuur. In 1934 ging ze naar Parijs om als kunstschilder te gaan werken. Ze werd door de surrealisten gevraagd zich bij hen te voegen. Ondanks dat ze vanaf 1936 deelnam aan 3 belangrijke tentoonstellingen, weigerde ze zich surrealist te noemen. Op dit schilderij heeft zij zichzelf afgebeeld met brandende kaarsen in het haar. De andere figuur stelt Leonora Carrington voor (zie vorig bericht) met wie zij goed bevriend was. Ik vond zelf deze vrouwelijke surrealisten de verrassing van de tentoonstelling, niet zo heel bekend, maar absoluut de moeite waard! Voor meer info: www.boijmans.nl

De reuzin | Leonora Carrington | 1947

Het surrealistische werk van de de vrouwelijke kunstenaars is duidelijk “zachter” , sprookjesachtig! De “reuzin” is één van Carringtons bekendste schilderijen. Carrington is geboren in Lancashire, als kind van rijke ouders. maar groeide op in Londen. In de jaren 30 kwam ze onder invloed van de surrealisten. In 1942 vertrok ze naar Mexico, waar ze in 1950 haar eerste solotentoonstelling had, in Mexico-City, waardoor haar werk bekend werd bij het Mexicaanse publiek. Ze maakte al gauw naam met haar schilderijen, gedichten, kostuums en decors voor theater en film. Toch duurt het in de rest van de wereld nog wel tot de jaren 70 voor de vrouwelijke surrealisten brede erkenning krijgen als kunstenaars.