The Awakening of concience | William Holman Hunt | 1854


Hunt werd opgeleid voor een loopbaan in de handel. Hij werkte vervolgens tien jaar lang als kopiist in het British Museum en de National Gallery in Londen. Na een aanvankelijke weigering, werd hij in 1845 uiteindelijk toegelaten tot de Royal Academy. Hier ontmoette hij John Everett Millais en Dante Gabriël Rossetti , met wie hij in 1848 de beweging van de Prerafaëlieten oprichtte, een groep die de basis legde voor de Jugendstil. Samen met Rossetti maakte hij reizen naar Nederland, Vlaanderen en Parijs om inspiratie op te doen. In 1854 voltooide hij het schilderij Het licht van de wereld, dat zijn doorbraak als schilder betekende. Hunt werd sterk geïnspireerd door Bijbelse thema’s, met name die rond het leven van Christus.

The light of the world | William Holman Hunt | 1953

William Holman Hunt (1827– 1910) was een Engelse kunstschilder. Hunt’s werken waren aanvankelijk niet succesvol en werden op grote schaal aangevallen in de kunstpers vanwege hun vermeende onhandigheid en lelijkheid. Hij bereikte een vroege noot voor zijn intens naturalistische scènes van het moderne landelijke en stedelijke leven, zoals The Hireling Shepperd en The Awakening Consciense. Het was echter vanwege zijn religieuze schilderijen dat hij beroemd werd, aanvankelijk The Light of the World(1851–1853), nu in de kapel van Keble College, Oxford, Engeland ; een latere versie (1900) reisde de wereld rond en heeft nu zijn thuis in St. Paul’s Cathedral , Londen, Engeland.

Synagoga | Anoniem | 1225-1237

Deze Synagoga staat naast het timpaan van het noordportaal van de kathedraal St. Peter und Georg in Bamberg. De Synagoge (een allegorische verbeelding van een joods bedehuis) wordt afgebeeld als een geblinddoekte dame (als de voorbereiding en/of het niet zien van de Ware Verlosser) met een (gebroken) lans en soms met afgewend gezicht. In de linkerhand (soms) de tafelen der wet, maar dan ondersteboven. Zij staat volgens sommigen symbool voor het anti-judaïsme en de gebroken lans als nederlaag. Opvallend is de gratie en elegantie van de figuur: een delicaat, fijn geplooid, omgord kleed stroomt om haar lichaam, waaronder de vrouwelijke lichaamsvormen naar voren komen. Door onderscheid te maken tussen het steunbeen en het speelbeen, beweegt je lichaam in een lichte draai. Ook hier weer duidelijk beweging in het lichaam. Een prachtig voorbeeld van de gotische beeldhouwkunst.

Ekkehard en Uta | Meester van Naumburg (toegeschreven) | 1245-60

Deze Naumburgse stichtersfiguren zijn het werk van de anonieme Meester van Naumburg. Uta was een markgravin van Meissen en haar echtgenoot. markgraaf Ekkehard II. De manier waarop hij deze Uta uitbeeldt, met haar mantel tot aan haar kin opgetrokken, lijkt ze een koele, hooghartige edelvrouw. In de vorige eeuw eigenden de nazi’s Uta toe als het archetype van Arische perfectie. Deze beelden zijn geen echte portretten, maar geïdealiseerde beeltenissen; deze mensen waren al jaren dood, de maker kon alleen hun namen kennen. Toch zijn het echte mensen die daar staan met uitdrukking in het gezicht en duidelijk een lichaam onder de kleding. De kleding in mooie plooien vallend; een duidelijk verschil met de Romaanse beelden.

De vergulde Madonna | Anoniem | 1255

Deze week prachtige gotische beelden. De gotiek is de naam voor een laatmiddeleeuwse stijl toegepast in de periode 1140-1500 in de beeldende kunst en de architectuur, die vooral aanwezig is in kerkgebouwen. De gotiek wordt gezien als de eerste echt vernieuwende stijl sinds de val van het Romeinse Rijk. De term gotiek werd voor het eerst vernoemd in 1550. In de beeldhouwkunst veranderen de beelden een beetje in echte mensen: ze krijgen uitdrukking in het gezicht en beweging in hun lichaam. Zoals deze prachtige madonna met kind op de gevel van de grootste gotische kathedraal, de Notre Dame, van Amiens. Ze lacht en kijkt haar kind aan. Ook de plooien van haar gewaad geven beweging aan.