Palau de les Arts Reina Sofia | Santiago Calatrava | 2005

Dit gebouw is zonder meer het indrukwekkendste van de wetenschapsstad. Veel mensen associëren het operagebouw, dat gewijd is aan koningin Sofia, met een schip of zelfs met de Ark van Noach. Binnen in het gebouw bevinden zich 4 podia met in totaal 3600 zitplaatsen. Zoals vaker het geval is in Spanje zijn de kosten uit de hand gelopen. Het gebouw was geraamd op 84 miljoen, maar heeft uiteindelijk 250 miljoen euro gekost, met het gevolg dat er op de bedrijfskosten moet worden bezuinigd. Om die reden zijn er tot nu toe weinig evenementen in het programma opgenomen. De projecten van Calatrava zijn controversieel, hoofdzakelijk om vier redenen: de hoge budgetten (die doorgaans op hun beurt nog eens verdrie- of verviervoudigen tijdens de bouw), de hoge onderhoudskosten, de gelijkenissen tussen zijn projecten en de structurele en functionele gebreken

Museo de las Ciencias Principe Felipe | Santiago Calatrava | 2000


Een paar weken geleden was ik in Valencia. Een prachtige oude stad, met de mooiste kerken, kathedralen en paleizen, maar ook op het gebied van moderne architectuur kun je hier je hart ophalen! In de jaren 90 van de vorige eeuw wilde Valencia niet langer in de schaduw staan van de 2 grote steden van Spanje Madrid, en Barcelona. Men besloot tot een groot modern project: de Ciudad de las Artes y las Ciencias (CAC), stad van de wetenschap. Ze vroegen de, uit Valencia afkomstige, wereldberoemde architect Santiago Calatrava deze stad te ontwerpen. Een complex met een oppervlakte van 350.000 vierkante meter en met een bezoekers aantal van 10 duizenden per jaar uit binnen en buitenland. Dit is het museum van de wetenschap, waar de zon door maar liefst 4000 ramen schijnt!

Dog woman | Paula Rego | 1994

Dit vind ik zelf wel een echt mooi schilderij van Rego, ook al straalt hier de dubbelzinnigheid ook weer vanaf als je naar de voorstelling en de titel kijkt. Ook hier eigenlijk weer een verwijzing naar macht en overheersing, maar je ziet ook een krachtige vrouw die van zich afbijt? Het fijne van kunst is dat je er in mag  zien wat je zelf denkt er in te zien en dat kan bij het werk van Rego zeker. Het geeft stof tot nadenken. Al met al toch een mooie tentoonstelling,in Musée de l’Orangerie in Parijs, die nu helaas niet meer te zien is.

The family | Paula Rego | 1988

Bij dit schilderij krijg ik altijd een zeer onbehaaglijk gevoel. Ik kom het vaak tegen in mijn kunstboeken en het hing ook op de tentoonstelling, het is het bekendste werk van Rego. Wat wil ze zeggen/vertellen met dit schilderij? Wat je ziet is een woedende man en een meisje wat haar lichaam dicht tegen hem aandrukt….en haar vriendelijke, goedgelovige moeder helpt hem uit te kleden. Ik krijg er rillingen van, incest? Het gaat in ieder geval over opstand en overheersing met een seksuele ondertoon en dat geeft een sfeer weer die zeker niet in de haak is. Je kunt het mooi vinden of niet, maar het is knap om zo een gevoel op te roepen. Dit schilderij doet iets met je.

Snow-White and her stepmother | Paula Rego | 1995

Toen we in Parijs waren, zagen we in Musée de l’ Orangerie een tentoonstelling van Paula Rego, een Brits kunstschilderes van Portugese herkomst. Ze is vooral bekend geworden door haar vaak sinistere, magisch realistische werken. Rego werd geboren in een welgestelde Portugese familie. Haar vader was ingenieur en vertrok in 1936, samen met zijn vrouw, voor zijn werk naar Engeland. Paula werd overgelaten aan de zorgen van haar grootmoeder. Van 1945 tot 1951 ging ze naar een Engelstalig privé-internaat in Carcavelos. Deze opleiding was streng anglicaans, hetgeen bij haar leidde tot een sterk Katholiek schuldbesef en de overtuiging dat de duivel echt bestond. Deze overtuigingen uit haar vroege jeugd zouden een sterke rol spelen in haar latere werk.