De Dag | Ferdinand Hodler | 1910

Ferdinand Hodler leefde van 1853 tot 1918 en was afkomstig uit een zeer eenvoudig milieu en geboren in het kanton Bern. Voor zijn 15de jaar stierf zijn hele familie aan tuberculose. Hij schildere doeken die afwisselend symbolisch, burgerlijk en intimistisch (een impressionistische stijl die vooral intieme, huiselijke taferelen van alledag weergeeft). Dit werk is representatief voor de symbolistische kant van Hodler. De maîtresse van Hodler, Valentine Godé-Darel, kreeg in 1914 te horen dat ze kanker had. De vele uren die Hodler aan haar bed doorbracht resulteerden in een serie schilderijen die haar aftakeling documenteren. Haar overlijden in 1915 greep Hodler zeer aan. Zelf stierf hij als rijk man in 1918.

De Nacht | Ferdinand Hodler | 1890

Op dit schilderij staat een centrale figuur die wakker schrikt van een in het zwart gehulde figuur. De centrale figuur is Hodler zelf. Ook zijn vrouw en maîtresse figureren in dit werk.  Hodlers werk is altijd omstreden geweest. Zo werd dit werk  geweigerd voor een expositie in Genève. Hodler huurde zelf een kamertje om het schilderij op te hangen. Om het te bekijken vroeg hij 1 frank. Hiermee verdiende hij 1300 frank. Toen hij vervolgens met het schilderij naar Parijs reisde werd het daar meteen tentoongesteld. Ook verkocht Hodler vaak zijn voorstudies, soms zelfs in delen verknipt.

Het meer van Thun | Ferdinand Hodler | 1905

Een tijdje geleden schreef ik ook al over Hodler. omdat ik een mooi portret, door hem geschilderd, tegen kwam in Keulen. Nu verdiepen we ons wat meer in hem en zijn werk. In dit prachtige werk creëert Hodler rust door sterk geordende en symetrische elementen. Het schouwspel is opgebouwd met een ritmisch patroon van lagen van vorm en kleur. Alle onnodige details zijn weggelaten en alleen de essentie van het schouwspel blijft. Het meer van Thun (Duits: Thunersee) ligt in Zwitserland, specifieker in het Berner Oberland aan de noordelijke rand van de Alpen. Mijn eerdere bericht over Hodler kun je hier lezen: Ferdinand Hodler

Willem ll, prins van Oranje en zijn bruid Maria Stuart | Anthony van Dijck | 1641

Een allerliefst plaatje, maar toch ook een beetje zielig, of vooral heel zielig…Hij is veertien, zij pas negen. Toen de Hollandse prins en de Engelse prinses zo jong in Londen trouwden, werd dit portret gemaakt. Frederik Hendrik, de vader van Willem, gaf de beroemde Vlaamse schilder Van Dyck de opdracht voor het portret. Het huwelijk met de Engelse koningsdochter was goed voor de status van de Oranjes. Op haar jurk draagt Maria het cadeau van Willem: een grote diamanten broche. Van echte liefde kan geen sprake geweest zijn volgens mij, maar misschien is dat met de loop der jaren gegroeid….Ik hoop het maar!

Het geschenk van de jager | Gabriël Metsu | 1658

Een bijzonder liefdesgebaar….De jonge vrouw die deugdzaam zit te naaien krijgt van een jager een vogel aangeboden. Verleidt hij haar? ‘Vogelen’ stond in de 17de eeuw voor het bedrijven van de liefde. Ook het beeldje van de liefdesgod Cupido op de kast wijst erop. Dit soort jagersscènes waren – vooral vanwege de dubbelzinnigheid – een populair onderwerp in de schilderkunst. Gelukkig is er veel veranderd; hopelijk hebben jullie een beter cadeau voor jullie geliefde! Fijne valentijn!