Pillage of the Sea | Rosa Barba | 2021

Beaufort is een driejaarlijkse kunsthappening die sinds 2003 plaats vindt langs de zeedijken, stranden en duinen van de hele Belgische kustlijn. Uit de voorbije edities van de Kunsttriënnale aan Zee kochten de kustgemeenten verschillende kunstwerken aan. Vandaar al die mooie kunst aan de Belgische kust. Voor Beaufort 21 maakte Rosa Barba dit bijzondere werk. De titel (letterlijk vertaald: plundering door de zee) verwijst naar een gedicht van Emily Dickinson, die door het aanzicht van de zee beroofd werd van haar woorden. Door de jaren heen zal Pillage of the Sea langzaamaan onder water komen te liggen. De sculptuur vormt een visuele meetlat voor de klimaat verandering, terwijl eb en vloed bepalen hoeveel van het kunstwerk op elk moment zichtbaar is. Rosa Barba herinnert ons er met dit werk aan onze kwetsbaarheid te erkennen en de natuur te eren.

Dansende Golven | Patrick Steen | 2008

Nog een prachtig kunstwerk wat “aan de dijk” staat in Oostende ter hoogte van Het Kursaal. Het werk werd naar aanleiding van een wedstrijd door de serviceclub Fifty-One Club Oostende geschonken aan de stad. In het beeld kun je het silhouet van mensen en golven herkennen. Er is een mannelijke en vrouwelijke golf. Het symboliseert als het ware een ontmoeting tussen de golven, de zee en de dynamiek. Patrick Steen is een Belgische beeldhouwer die vooral in metaal werkt.

Altar | Kris Martin | 2014

Elke zomer proberen wij een aantal dagen in Oostende te verblijven, de Koningin der badsteden noemen ze haar in België. Een levendige stad, met veel kunst en direct aan het strand; voor ons een perfecte combinatie voor een heerlijk vakantiegevoel. Vanuit onze hotelkamer kijken we al jaren uit op dit kunstwerk, niet verkeerd toch? Al moet ik toegeven dat ik niet meteen gecharmeerd was van dit werk. Eigenlijk pas dit jaar zag ik de schoonheid ervan: het steeds wisselende uitzicht door het frame, door de wisselende weersomstandigheden of drukte of stilte op het strand, zoals op deze vroege, stralende ochtend toen ik deze foto nam. Een mooi voorbeeld van hoe je kijk op kunst kan veranderen met de jaren….

Veldbloemetjes | Lucie van dam van Isselt | 1920

Lucie van Dam schilderde, aquarelleerde, tekende en etste stadsgezichten, een enkel landschap en veel portretten. Maar vooral als bloemschilderes zou zij als beeldend kunstenaar naam maken. Een regelmatig terugkerend onderwerp zijn ‘meizoentjes’ die vrijwel jaarlijks in olieverf of aquarel werden geportretteerd. Lucie van Dam van Isselt zal ruim vijfentwintig jaar in Veere wonen en werken. Als geen ander heeft zij in haar werk de schoonheid van Veere in al zijn facetten gevangen. Toch zal zij met name als schilderes van kleine verfijnde (bloem)stillevens grote bekendheid verkrijgen. Vrij onverwacht vertrekt zij in maart 1933 uit Veere en vestigt zich in Den Haag, waar zij in juni 1949, enkele dagen voor haar achtenzeventigste verjaardag overlijdt. Een mooie tentoonstelling en zeker een goede reden om Veere eens te bezoeken! Meer info: www.museumveere.nl

Vogelnestje | Lucie van Dam van Isselt | 1945

Na haar opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag (1891-1894) woonde Lucie van Dam met haar gezin in Oosterbeek, de eerste Nederlandse kunstenaarskolonie. In 1907 vestigde zij zich, na haar scheiding, als zelfstandig kunstenaar in Veere. Veere was voor haar geen onbekend terrein. Met haar nicht de Domburgse schilderes Mies Elout-Drabbe (1875-1956) had zij Veere reeds regelmatig bezocht. Het stille en pittoreske Veere was een ideale plek om haar leven weer op orde te krijgen en zich geheel aan de kunst te wijden. In 1909 hertrouwt zij met de bekende, maar gevreesde kunst recensent Albert C.A. Plasschaert (1874-1941) en enkele jaren later verhuizen zij samen naar het huis Sint Sebastiaen aan de Kaai. Ondanks hun beider grote culturele belangstelling houdt het huwelijk geen stand en wordt eind 1922 ontbonden.