Adam, Aanbidding van het Lam Gods | Jan van Eyck | 1432

De acht gerestaureerde buitenluiken van “De Aanbidding van het Lam Gods” staan centraal in de tentoonstelling. Voor het eerst in de geschiedenis worden ze buiten de Sint-Baafskathedraal tentoongesteld en dus een unieke kans om ze eens echt van dichtbij te bekijken. Maar ook de, nog niet gerestaureerde, luiken met Adam en Eva zijn te zien en dat vond ik de verrassing van de tentoonstelling…Adam en Eva worden echte mensen, niet meer die mythische figuren uit de Bijbel, maar gewoon een leuk stel, wat een appeltje plukte… De tentoonstelling is nog tot 30-4-2020 en het is niet erg waarschijnlijk dat het museum ver voor die tijd nog open gaat, dus wordt het lastig om de tentoonstelling nog te bezoeken, maar misschien wordt de tentoonstelling wel verlengd, geen idee. Meer info: www.mskgent.be

Madonna bij de fontein | Jan van Eyck | 1440

Nou, dit is zo mooi, al zou het het enige werk zijn wat naar Gent was gehaald, dan was het nog de moeite waard…wat een schoonheid! Ik had me er van te voren al op verheugd, maar me niet heel goed ingelezen, want ik was verbaasd over de grootte: 21,3 x 17,2 cm groot, klein dus. Dat maakte het alleen nog maar specialer, wat minutieus en ontroerend mooi geschilderd. De kleur blauw van Maria’s kleed is belangrijk; het is niet toevallig blauw, de kleur blauw staat symbool voor de hemel. Het werd gemaakt van lapis lazuli, een zeldzame steen uit Afghanistan. Hij vermaalde de steen tot poeder en daarmee werd de verf gemaakt.

De Annunciatie | Jan van Eyck | 1434

Enkele weken geleden (toen we nog niet overheerst werden door het coronavirus) was ik in Gent (België) om de tentoonstelling “Van Eyck, Een optische revolutie” te bezoeken. Dit jaar, 2020, is in Gent gebombardeerd tot Van Eyck jaar! Een heel jaar lang zijn er activiteiten rondom deze Vlaamse meester. Het Museum voor Schone Kunsten Gent organiseert “de grootste Jan van Eyck tentoonstelling ooit”. Wereldwijd zijn er van deze schilder slechts een twintigtal werken bewaard, waarvan zeker de helft op deze tentoonstelling te zien. Samen met ander werk uit het atelier van Van Eyck, kopieën van intussen verdwenen schilderijen en meer dan 100 topstukken uit de late middeleeuwen. Dit prachtige schilderij (kijk die kleuren) hangt normaal in de National Gallery of Art in Washington.

Lentebelofte | Lourens Alma Tadema | 1890


Alma-Tadema werd in 1836 geboren in het Friese dorp Dronryp, maar bij zijn dood was hij één van de rijkste en beroemdste kunstenaars ter wereld. Na zijn studie in Antwerpen vestigde hij zich in 1870 in Londen. In Engeland werd Alma-Tadema zeer succesvol; zijn romantische schilderijen met afbeeldingen uit lang vervlogen tijden sloegen goed aan in het Victoriaanse Engeland, maar ook in Amerika. Door zijn grote archeologische en architectonische kennis en zijn prachtige techniek bracht hij de tijden van het oude Rome en Egypte terug. In 1899 werd hij geridderd tot Sir Lawrence en na zijn dood bijgezet in St. Paul’s Cathedral. Zijn reputatie was toen al tanende, want de smaak van de kunstliefhebbers veranderde snel. Zijn werk werd plotseling gezien als het dieptepunt van Victoriaans slechte smaak.

Lente in Italië | Isaac Levitan | 1890

In Italië hoop ik dat het ook snel lente wordt in de breedste zin van het woord; mooi weer erin, corona eruit! Levitan was een Russisch landschapsschilder die tot de stroming van de zwervers (Perdviznjiki) behoorde. In september 1873 werd Levitan aangenomen aan de Moskouse School voor Schilderkunst, Beeldhouwkunst en Architectuur. Zijn eerste tentoonstelling was in 1877 en werd positief ontvangen door de pers. In de tentoonstelling van de Zwervers in 1884 waren ook enkele werken van Levitan. In 1891 werd hij als lid toegelaten tot de Zwervers. Als landschapsschilder pur sang schilderde Levitan nauwelijks stadsgezichten. Op het toppunt van zijn roem werd Levitan in 1897 lid van de Keizerlijke Academie der Schone Kunsten en in 1898 werd hij benoemd tot directeur van zijn oude school.