Tagarchief: Kunsthal Rotterdam

Metal Fucking Rats (version 1)| Tim Nobel & Sue Webster | 2006

Dit vond ik het leukste werk op de tentoonstelling “We are Animals” in de Kunsthal in Rotterdam. Je moet wel een beetje opletten, want je zou er zo maar aan voorbij kunnen lopen. In een hoekje van een zaal staat een lichtprojector op dit werk gericht en daardoor krijg je een schaduwwerking op de muur wat deze ratten voorstelt. Heel ingenieus en grappig! Een leuke tentoonstelling met buitengewone dierlijke creaties van ruim dertig hedendaagse, internationale kunstenaars. Zeker de moeite waard. Ook leuk met kinderen, waarbij gezegd moet worden dat het niet perse bedoeld is voor kinderen, wat je ook in voorgaande stukjes duidelijk kunt opmerken. De tentoonstelling is nog te zien t/m 14 oktober 2021. Meer info: www.kunsthal.nl

Mechanical Pig | Paul McCarthy | 2003-2005

Zo’n Levensgroot, bewegend varken heeft iets heel grappigs, maar toch ook iets zieligs en spreekt zeker tot de verbeelding. McCarthy is een Amerikaanse beeldhouwer, installatie- en performance kunstenaar. Misschien ken je het werk “Santa Claus” van hem wat op het Eendrachtsplein in Rotterdam staat. Het beeld werd in 2001 door de Amerikaanse kunstenaar gemaakt in opdracht van de Internationale Beelden Collectie voor een plek in de stad. Het stelt de kerstman voor die een abstract langwerpig object in zijn rechterhand vasthoudt. Het voorwerp kan volgens de kunstenaar een boom zijn, een buttplug of iets anders. Dat riep nog al wat verzet op onder de bevolking van Rotterdam. Bovenstaand werk verwijst naar de moderne wereld van fantasie, de cultuur van illusie die wordt geproduceerd en verspreidt door massamedia en entertainment.

Catastrophe | Martin Eder | 2018

Een leuke expositie in de Kunsthal in Rotterdam die ik enkele weken geleden bezocht : “We are Animals” . Dertig internationale kunstenaars belichten vanuit verschillende invalshoeken de band die wij hebben met andere diersoorten. De bewondering van dieren, waar we soms ook veel van onszelf in herkennen, maar ook de scheve machtsverhouding tussen mens en dier. We omringen ons graag met aaibare schattige, dieren. Kunstenaars onderzoeken deze aantrekkingskracht die we voelen voor schattige dieren en laten tegelijkertijd de keerzijde ervan zien. Zoals in dit suikerzoete, mega grote schilderij van internetkatten. Heel zoet, het is net een immens groot poëzieplaatje en tegelijkertijd ook een beetje monsterlijk.

Zonder titel|Keith Haring|1989

Haring maakte niet alleen wandschilderingen, maar ook decorontwerpen en sculpturen en doet aan body-art, ontwerpt t-shirts en buttons. Hij wordt al snel bekend. Zijn werk wordt wereldberoemd, maar is ook omstreden, omdat sommigen zijn werk als niet meer dan een voorbijgaande mode zien. Keith Haring overlijdt aan aids en richt voor zijn dood de Keith Haring Foundation op. Deze zorgt onder meer voor zijn nagelaten werk onder meer door een eigen collectie internationaal tentoon te stellen en verkoopt de producten van The Pop Shop, maar steunt ook onderwijsprojecten, aidsbestrijding en restauraties van Harings werk. De tentoonstelling is dus in de Kunsthal in Rotterdam en loopt nog t/m 7 februari 2016. Meer info op: www.kunsthal.nl

Zonder titel(Apartheid)|Keith Haring|1984

Keith Haring (1958-1990) ontdekte de graffiti in de metro van New York, waar hij in 1978 naar toe ging met een beurs voor The School of Visual Arts. Hij ontwikkelde een eigen stijl die is geïnspireerd op de graffiti en begon ook zelf op straat te schilderen. “De metro is mijn galerie en daar is mijn publiek” , zou hij gezegd hebben. Hij vond dat kunst voor iedereen was en niet alleen voor het “snobistische” museumpubliek. Hij schilderde in de ondergrondse, op de met zwart papier afgedekte reclameborden, waarvan de advertentietermijn is verstreken. Hij wilde op die manier maatschappelijke vraagstukken als bewapening en de invloed van televisie en computer aan de orde stellen.