Categoriearchief: Renaissance-Barok

Portret van de 20 jarige eend Sijctghen | Aelbert Cuyp | 1647-50

Eend Sijctghen had twintig jaar lang jaarlijks “hondert eijers” gelegd. En dat “sonder te paeren”. Een ongewone prestatie, gehonoreerd met een ongewoon portret, waarop de oude, trotse eend in het gedicht zelf het woord krijgt. Cuyp was een dierenschilder bij uitstek. Hij had hart voor de dieren en dat zie je in zijn schilderijen terug. Een mooie, uitgebreide tentoonstelling met topstukken uit de gerenommeerde collecties van o.a. de National gallery in Washington, de Hertog van Bedford en de National Gallery in Londen. Verder is te zien wat de invloed van Cuyp op zijn latere Engelse volgelingen had. Werk van Turner, Constable en Gainsborough waar je duidelijk de invloeden kunt aanschouwen. Nog te zien tot 8 mei! Meer info: www.dordrechtsmuseum.nl

Gezicht op Dordrecht met vee en een melkmeid (De grote Dort) | Aelbert Cuyp | 1650

In zijn tijd was Aelbert Cuyp alleen lokaal bekend. Hij heeft zijn hele leven in Dordrecht gewoond en vrijwel uitsluitend voor plaatselijke opdrachtgevers gewerkt. De ontdekking van Cuyp is een Engelse aangelegenheid. Halverwege de 18de eeuw ontstond een ware Cuyp-rage: zijn zonovergoten landschappen werden razend populair bij Engelse verzamelaars. In de statige Engelse landhuizen mocht een Cuyp niet ontbreken. De Britse aristocratie wilde net zo graag pronken met de zonnige landschappen met paarden, ruiters en jacht als de Dordtse opdrachtgevers een eeuw eerder. In dit schilderij komen alle belangrijke elementen uit het werk van Cuyp samen: licht, vee, lucht en Dordrecht. In Engeland werd het monumentale stuk al snel “The large Dort” genoemd, ter onderscheiding van de kleinere versie: “The small Dort”.

Koeien in een rivier | Aelbert Cuyp | 1650

Op de valreep ging ik vorige week nog naar het Dordrechts Museum om de tentoonstelling: “In het licht van Cuyp” te zien. Aelbert Cuyp behoort tot de belangrijkste landschapschilders van de Hollandse 17de eeuw. Hij is de meester van het gouden licht en de beroemdste schilder uit Dordrecht. Ter gelegenheid van zijn 400ste geboortejaar organiseert het Dordrechts Museum een unieke tentoonstelling waarin de waardering voor Cuyp en zijn impact op de Britse landschapschilderkunst centraal staan. Als je in Dordrecht aankomt vallen meteen de “koeien van Cuyp” je op; langs de hele route naar het museum staan een soort billboard koeien die je de weg wijzen, heel leuk! Koeien zijn een geliefd onderwerp van Cuyp en in de tentoonstelling zie je ook heel veel koeien…maar ze zijn prachtig! De tentoonstelling is nog maar tot 8 mei, dus even haast maken als je het zelf wilt aanschouwen.

Rozen in een glazen vaas | Jacob van Hulsdonck | 1640-1645

Dit jaar viert het Mauritshuis in Den Haag hun 200ste verjaardag en dat doen ze o.a. met de tentoonstelling: “In volle bloei”, de allermooiste bloemstillevens uit de zeventiende eeuw. In deze tijd ging men zich meer op dit genre toeleggen, voor 1600 waren er weinig schilders die er zich mee bezig hielden. Dit boeket van van Hulsdonck, met alleen maar rozen, was toch heel ongewoon in die tijd. Hij schilderde namelijk niet alleen de bloemen, maar ook details als de waterdruppels en de meikever rechtsvoor. Hij hield de kleuren van de bloemen beperkt tot een paar tinten wit en roze. Mede daardoor maakt dit boeket een levensechte indruk. Van Hulsdonck werkte in Antwerpen, maar woonde in zijn jonge jaren in Middelburg. Het zou kunnen dat hij daar in de leer was bij bloemenspecialist Ambrosius Bosschaert.

Portret van Gerard Andriesz Bicker | Bartholomeus van der Helst | 1642

Dit prachtige portret van Gerard Bicker hangt in het Rijksmuseum. Het hangt naast het portret van zijn vader Andries Bicker, een van de machtigste koopmannen van Amsterdam in die tijd. De rijkdom straalt zeker ook van de kleren van zoon Gerard af. Heel modern voor die tijd en afgezet met prachtig kant. Niet alleen de kleren heeft van der Helst mooi weergegeven, maar ook de hooghartige uitstraling van de jongen, die nogal een uitgesproken karakter had. Hij was hier waarschijnlijk 17 jaar. In zijn hand houdt hij goudkleurige leren handschoenen vast. Kleurige kleding was in de vroege zeventiende eeuw, zoals blijkt uit veel andere portretten, erg populair onder de jeugdige afstammelingen van rijke ouders. Meest opvallend wellicht aan het portret van Gerard Bicker is zijn enorme corpulentie. Zijn lijf neemt bijna het gehele doek in beslag. Hij leed aan obesitas, dat hij mogelijk van zijn moeder had geërfd. Hij werd in de volksmond ook wel de “dikke Bicker” genoemd. Ook in latere tijden zou zijn portret altijd geassocieerd blijven met zijn dik zijn.