Tag archieven: tentoonstelling

Sonho de Medusa | Koen Jacobs | 2018

Koen Jacobs is een Nederlandse kunstenaar die studeerde aan de Vakschool Schoonhoven voor goud en zilversmid. Ook studeerde hij deze vakken in Florence, München en aan de Rietveldacademie. Hij wordt internationaal geroemd om deze marionetachtige wezens. Zelf vond ik dit het leukste werk van de hele tentoonstelling “Tenminste houdbaar tot…in Museum Arnhem, maar ik moet zeggen dat ik van heel veel werken heb genoten; een expositie die me erg aansprak. Ook het verbouwde museum vond ik verrassend mooi en zeker een enorme verbetering. Deze expositie is helaas nog maar te zien tot 29 januari dus je moet wel vaart maken als je hem nog wilt zien, maar ook daarna is een bezoekje aan het Arnhems Museum zeker aan te raden! Meer info: www.museumarnhem.nl

Ornament ll | Hadassah Emmerich | 2003

Een prachtig kleurig werk van Hadassah Emmerich op de tentoonstelling “Tenminste houdbaar tot..” in Museum Arnhem. Emmerich is een Nederlandse schilderes, installatiekunstenares, tekenares en grafisch kunstenares. Ze is vooral bekend om haar monumentale muurschilderingen met kleurrijke plant- en bloemmotieven, groeivormen, geanonimiseerde portretten, (vrouwen)lichamen en (delen van) tekst. Naast muurschilderingen maakt ze ook werken op papier, kamervullende installaties en collages op de computer.  In 2006 voltooide ze een 300 m² grote muurschildering voor de Nederlandse ambassade in Jakarta. Op de brugpijlers van de Anton de Kombrug in Amsterdam-Zuidoost werden van haar drie tegeltableaus geplaatst onder de titel “There’s a light that never goes out” (2009).

Scheppingsdag | Melle | 2018

In de kerstvakantie bezocht ik Museum Arnhem, wat een tijdje dicht geweest is vanwege een grote verbouwing/uitbreiding. Op dit moment kun je de tentoonstelling: “Tenminste Houdbaar” zien. Deze tentoonstelling  toont de verschillende manieren waarop kunstenaars vanaf de 17de eeuw tot nu de natuur verbeelden. Welke verhalen vertellen de landschappen, stillevens, planten en dieren over de relaties tussen mensen en natuur door de eeuwen heen? Het merendeel van de 200 getoonde kunstwerken komt uit de collectie van Museum Arnhem. De presentatie is aangevuld met kunstwerken die speciaal voor de tentoonstelling zijn geleend of gemaakt. Zelf heb ik toevallig allemaal werken uit de afgelopen eeuw gekozen zoals deze van Melle (Oldeboerrigter). Hij wordt beschouwd als een van de grootste Nederlandse surrealistische schilders, maar werd nooit echt bekend bij het grote publiek. Op dit moment is er een tentoonstelling aan hem gewijd in het museum Van Bommel van Dam in Venlo, nog t/m 26 februari. Meer info: www.vanbommelvandam.nl

Woman in E | Ragnar Kjartansson | 2016

Dit beeld heb je misschien al eens op tv voorbij zien komen in de reclame voor deze tentoonsteling. Midden in een grote gouden cirkel staat een vrouw in een gouden glitterjurk op een podium onverstoorbaar op een elektrische gitaar E-mineur aan te slaan; E-mineur is bijzonder geschikt om gevoelens van weemoed, mysterie en liefdesverdriet te uiten. Het is dan ook een eenzame performance die aan de ene kant kwetsbaarheid uitstraalt, maar door al het goud en de manier waarop ze er staat ook krachtig is. Een bijzonder indrukwekkend geheel. Zo is de hele tentoonstelling “Time Changes Everything” van Kjartansson in Museum de Pont in Tilburg eigenlijk indrukwekkend. Je moet er zeker van houden om uitgedaagd en getriggerd te worden, want een makkelijke tentoonstelling is het niet, maar zeker de moeite waard. Meer info: www.depont.nl

me and my mother | Ragnar Kjartansson | 2000-2020D

Dit werk is een samenwerking tussen de kunstenaar en zijn moeder, de IJslandse actrice Gudrún Ásmundsdóttir. Als student vroeg Kjartansson haar om hem, bij wijze van performance, tien minuten lang in het gezicht te spugen. Het werd een tragikomisch document, zowel intiem als confronterend, dat de clichématige haat-liefdeverhouding tussen moeder en zoon door elkaar schudt. Het werk refereert aan performancekunstenaars als Ulay en Marina Abramovic, voor wie uithoudingsvermogen en fysiek en psychisch lijden tot de kern van het werk behoort. Maar doordat zijn moeder hier als actrice een dubbelrol speelt, lopen spel en werkelijkheid naadloos in elkaar over. Zelf vond ik het verwarrend en choquerend, wat waarschijnlijk ook de bedoeling is….