Auteursarchief: Krina

De kus | Frans Masereel | 1924

Dit vond ik zelf het mooiste werk van de tentoonstelling. De stad was voor Masereel steeds een onuitputtelijke bron. Hij hield van het rusteloze leven, de gebouwen die elkaar in allerlei richtingen oversnijden, de kluwen van mensen die zich binden en weer losmaken in een toevallige draaikolk. Alles trekt hem aan, op alles let hij. Zoals al eerder gezegd is deze tentoonstelling over Masereel inmiddels afgelopen, maar het MSK Gent heeft veel van dit werk in de vaste collectie en ook in het “Museum De Rede”, museum voor grafische kunst, in Antwerpen is er werk van hem te zien.

Sentimentele wandeling | Frans Masereel | 1959

Frans Masereel was een Belgisch graficus, houtsnijder, kunstschilder en tekenaar. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste grafische kunstenaars uit de twintigste eeuw. Masereel wordt geboren in Blankenberge, aan de Belgische kust. Tijdens de jaren 1907-1910 volgt de jonge Frans de lessen “tekenen” aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten  te Gent. Na de Tweede Wereldoorlog verblijft Masereel vanaf 1949 in Nice aan de Middellandse zee. De naoorlogse jaren zijn deze van de internationale erkenning en de grote retrospectieven. In 1950 krijgt hij op de Biënnale van Venetië de Grote Prijs van de Grafiek. Hierna werd hij op vele plaatsen gevierd met tentoonstellingen, retrospectieven, en onderscheidingen. Ook België haalt de banden met Masereel aan: in 1951 krijgt hij een overzichtstentoonstelling in Gent, Luik en Brussel.

Wandeling | Frans Masereel | 1971

In Gent heb ik natuurlijk ook het Museum voor Schone Kunsten bezocht en daar was een tentoonstelling van het werk van Frans Masereel. Graficus Frans Masereel bouwde tijdens zijn lange carrière een indrukwekkend oeuvre op. Naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van zijn overlijden laat het MSK voor het eerst de volledige pen- en penseeltekeningen voor het boek “Mon livre d’heures” zien. Daarnaast zoomt het museum in op de totaliteit van zijn oeuvre; van de jaren 20 tot het late grafische werk. Helaas is de tentoonstelling afgelopen, maar ik wil toch wat werk laten zien van deze , voor mij onbekende, kunstenaar.

Reclinig artist | Grayson Perry | 2017

De Britse kunstenaar Grayson Perry beeldt zichzelf hier af als zijn alter ego Clare. Clare’s sensuele pose verwijst volgens Perry naar de traditie van het liggend vrouwelijk naakt uit de westerse kunstgeschiedenis. Rondom Clare etaleert de kunstenaar zijn vele interesses. Vele daarvan worden stereotiep toegeschreven aan mannen, zoals motorsport en fietsen herstellen. Op deze manier lijkt Perry onze onbewuste denkbeelden over mannelijkheid in vraag te stellen. Een leuke tentoonstelling in het Gents Universiteits Museum over de Fallus, waarin wetenschap en kunst mooi samen komen. Deze tentoonstelling is nog te zien tot 8 januari 2023. Meer info: www.gum.gent.be

Presse-Papier à Priape 171/500 | Man Ray | 1972

Deze marmeren sculptuur van de dadaïstische en surrealistische kunstenaar Man Ray bestaat uit een cilinder en drie bolvormen. Man Ray speelt met het feit dat deze eenvoudige vormen bij veel mensen spontaan de suggestie van een fallus met twee teelballen oproepen. Wellicht droeg hij daarom de sculptuur op aan Priapos, de Griekse god van de vruchtbaarheid en beschermer van het mannelijke geslachtsdeel. Priapos werd vaak afgebeeld met een enorme, opgerichte fallus. Ook het materiaal van de sculptuur, marmer uit het Griekse Paros, verwijst naar de Griekse god.